English

Βουλγαρία 2004

Πεζοπορία στα όρη Pirin, ανάβαση στη κορυφή Vihren 2914 μ. και στη Vitosha ανάβαση στην κορυφή Cherni Vrah 2290 μ.

Το ταξίδι από την Ξάνθη, Ελλάδα - Bansko και τη Σόφια της Βουλγαρίας
2/10/2004 - 5/10/2004


 
Pirin, Vihren 2914 μ
Vitosha 2290 μ

Album Φωτογραφιών

Το ημερολόγιο του ταξιδιού


Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2004 : Από την Ξάνθη στο Bansko, Καταφύγιο Vihren
Τα ξημερώματα του Σαββάτου συναντήθηκα με την Yordanka και τον Giovanni στο σταθμό των τρένων της Ξάνθης. Στις 3:45 αναχωρήσαμε για τις Σέρρες όπου και φτάσαμε στις 5:50 το πρωί. Το λεωφορείο για τη Σόφια περνάει στις 9 από τις Σέρρες και με το οποίο έρχεται η Νίκη από Θεσσαλονίκη. Έτσι πήγαμε μέχρι το κέντρο της πόλης για ένα πρωινό καφέ (περίπου 2 χλμ). Το λεωφορείο ήρθε και επιβιβαστήκαμε, χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση περάσαμε τα σύνορα. Στις 13:00 φτάσαμε στην πόλη Blagoevgrad και πήγαμε στο σταθμό των λεωφορείον για να συνεχίσουμε για το Bansko. Προτού να βγάλουμε εισιτήρια με το λεωφορείο ένα κύριος προσφέρθηκε να μας μεταφέρει στο Bansko με το αυτοκίνητό του με κόστος όσο και το λεωφορείο (3 leva). Δεχτήκαμε την προσφορά και ξεκινήσαμε για το Bansko. Ο δρόμος περνά ανάμεσα από τα δύο ψηλότερα βουνά της Βουλγαρίας, τα Rila και τα Pirin. Στο Bansko κάναμε στάση για να δούμε την πόλη και να αγοράσουμε τρόφιμα. Ο οδηγός δέχτηκε να μας μεταφέρει μέχρι το καταφύγιο της Banderitsa (1850μ). Η διαδρομή μέχρι εκεί είναι καταπληκτική, αφού ο δρόμος διασχίζει τις δασωμένες πλαγίες του Pirin. Όμως, μεγάλα τμήματα δάσους έχουν κοπεί για να φτιαχτούν νέες πίστες σκι. Από το καταφύγιο Banderitsa ξεκινήσαμε την πεζοπορία, ακολουθώντας τον στενό δρόμο που τώρα έχει άσφαλτο. Σε περίπου 30 λεπτά φτάσαμε στο καταφύγιο Vihren. Το καταφύγιο είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1960μ, και στο σημείο που τελειώνει το δάσος και ξεκινά το αλπικό τοπίο. Σταθήκαμε τυχεροί που βρήκαμε ένα τετράκλινο δωμάτιο ελεύθερο για το βράδυ. Το καταφύγιο λειτουργεί κανονικά του περισσότερους μήνες του χρόνου, και έχει μαγειρευτά φαγητά. Κοιμηθήκαμε από νωρίς αφού το προηγούμενο βράδυ ταξιδεύαμε και δεν είχαμε κοιμηθεί. Η Yordanka μόνο δεν κοιμήθηκε επειδή την ενοχλούσε το ροχαλητό μου.

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2004 : Ανάβαση στην κορυφή Vihren 2914μ. και ταξίδι στη Σόφια
Πριν ξημερώσει ξυπνήσαμε, και αφού φάγαμε πρωινό στις 7:40 ξεκινήσαμε την ανάβαση για την κορυφή Vihren. Ακολουθούμε το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, που κατευθύνετε δεξιά πάνω περνώντας το μικρό ρυάκι. Μετά από μια ώρα ανάβαση φτάσαμε σε ένα μικρό οροπέδιο. Μπροστά και δεξιά υψώνεται η κορυφή, ενώ εμείς συνεχίζουμε αριστερά στην πλαγιά μέχρι να ανεβούμε στην κορυφογραμμή. Ακολουθώντας την κορυφογραμμή φτάνουμε στην πυραμίδα της κορυφής. Πριν τις 10:40 έχουμε ανεβεί στην δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Βουλγαρίας το Vihren με υψόμετρο 2914μ. Η θέα είναι καταπληκτική πριν σχηματιστούν τα πρώτα σύννεφα από την υγρασία. Αφού απολαύσαμε την υπέροχη θέα από την κορυφή αρχίσαμε με γρήγορό ρυθμό την κατάβαση. Στο δρόμο της επιστροφή συναντήσαμε αρκετούς ορειβάτες να ανεβαίνουν προς την κορυφή. Στις 12:00 φτάσαμε στο καταφύγιο Vihren και συνεχίσαμε για την Banderitsa, όπου φτάσαμε στις 13:00. Ο οδηγός του αυτοκινήτου ήρθε μετά από λίγη ώρα για να μας μεταφέρει στο Bankso. Στο όμορφο Bansko κάναμε μια στάση για μπύρα και καφέ. Από εκεί αναχωρήσαμε για το Blagoevgrad όπου αφήσαμε την Yordanka στο σπίτι της και εμείς συνεχίσαμε για τη Σόφια (Νίκος, Νίκη και Giovanni). Αποφασίσαμε να μείνουμε σε προάστιο της Σόφια για φθηνότερα, και πήγαμε στο ξενοδοχείο Diana III με 40 euro την βραδιά. Τελικά όμως αποδείχτηκε ότι δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή του ξενοδοχείου. Το βράδυ πήγαμε με αστικό λεωφορείο (Νο 94) στο κέντρο για να βρούμε πληροφορίες για το πώς θα πάμε στο βουνό Vitosha και να βρούμε ένα φθηνότερο ξενοδοχείο για το επόμενο βράδυ.

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2004 : Ανάβαση στην κορυφή Cherni Vrah 2290μ στο όρος Vitosha
Νωρίς το πρωί πήγαμε στο ξενοδοχείο Edona που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, όπου αποφασίσαμε να μείνουμε το επόμενο βράδυ. Από εκεί ο σταθμός των λεωφορείων είναι πολύ κοντά, ο Giovanni αναχώρησε για Ελλάδα, και εγώ με την Νίκη πήραμε το Tram Νο 9 με κατεύθυνση τα προάστια της Σόφιας. Στην συνέχεια με το λεωφορείο Νο 64 πήγαμε στο χωριό Dragalevski από όπου ξεκινά το Lift για τη Vitosha. Δυστυχώς σήμερα είναι Δευτέρα και δεν λειτουργεί το Lift. Με ταξί (15 Leva) πήγαμε μέχρι το χιονοδρομικό κέντρο Aleko. Στις 11:00 αρχίσαμε την ανάβαση ακολουθώντας λάθος δρόμο, τελικά όμως μετά από μια ώρα συναντήσαμε το μικρό χωματόδρομο που οδηγεί σε μια από τις κορυφές. Η ομίχλη έκρυβε συνεχώς την κορυφή, η πλαγίες ήταν πολύ ομαλές και ένα Lift οδηγεί έως την ψηλότερη κορυφή της Vitosha, Cherni Vrah 2290μ. Στην κορυφή φτάσαμε στις 12:30 και είχε πολύ υγρασία και κρύο. Ο δρόμος της επιστροφής ήταν πολύ εύκολος και ακολουθήσαμε ένα πιο σύντομο μονοπάτι μέχρι τις εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού. Εδώ σταθήκαμε για ακόμη μια φορά τυχεροί, αφού δύο ζευγάρια γερμανών με το van δέχτηκαν nα μας μεταφέρουν έως το κέντρο της πόλης. Mας άφησαν στην μεγάλη και υπέροχη εκκλησία Alexander Nevsky, η οποία ξεκίνησε να χτίζετε το 1904 και ολοκληρώθηκε το 1912. Όλο το υπόλοιπο της ημέρας κάναμε βόλτες στην πόλη της Σόφια για την γνωρίσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα. Στο δρόμο για το ξενοδοχείο σταματήσαμε σε ένα κινέζικο εστιατόριο και φάγαμε με πολύ χαμηλές τιμές.

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2004 : Περιήγηση στη Σόφια, στο Blagoevgrad και επιστροφή στην Ξάνθη
Το πρωί αποφασίσαμε να γυρίσουμε στην πόλη και με το λεωφορείο των 12:30 αναχωρήσαμε για το Blagoevgrad. Λόγω κατασκευή νέου δρόμου, ο δρόμος κάνει παράκαμψη και το λεωφορείο χρειάζεται 2 ώρες μέχρι το Blagoevgrad. Ο σταθμός των λεωφορείων απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από το κέντρο της πόλης του Blagoevgrad. Το κέντρο αρχίζει από το αμερικάνικο πανεπιστήμιο, ακολουθούν πλατείες με σιντριβάνια και στο τέλος ο κάθετος δρόμος με τις καφετέριες. Εκεί συναντήσαμε την Yordanka και καθίσαμε για καφέ. Μια τελευταία βόλτα στην πολύ όμορφη πόλη Blagoevgrad πριν κατευθυνθούμε στο σταθμό για να ανεβούμε στο λεωφορείο για την επιστροφή στην Ελλάδα. Χωρίς ιδιαίτερη καθυστέρηση περάσαμε τα σύνορα. Εγώ κατέβηκα στις Σέρρες (21:30) ενώ η Νίκη συνέχισε μέχρι την Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς περίμενα μέχρι τις 00:30 το τρένο για την Ξάνθη. Τελικά στις 3 τα ξημερώματα της Τετάρτης έφτασα στο σπίτι μου.

Χάρτης του όρους Pirin, η κορυφή Vihren
Χάρτης του όρους Vitosha, η κορυφή Cherni Vrah
Τα μέλη της ομάδας
Το κόστος του ταξιδιού
Back to my homepage