English

Γεωργία 2017

Ανάβαση στο όρος Tetnuldi 4858μ και προσέγγιση των κορυφών Shkhara & Kazbek

Ταξίδι στην περιοχή Svaneti της Γεωργίας, ανάβαση στην κορυφή Tetnuldi 4.858 μ και προσέγγιση των κορυφών Shkhara & Kazbek
19/8/2017 - 2/9/2017

Tetnuldi 4858μ
Shkhara 5193μ


Φωτογραφίες


Το χρονικό της αποστολής

Το ταξίδι στη Γεωργία ξεκίνησε τα ξημερώματα του Σαββάτου 19 Αυγούστου 2017 από το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης όπου φτάσαμε οδικώς με το αυτοκίνητο από τα Τρίκαλα. Από τη Θεσσαλονίκη με απευθείας πτήση της Wizz Air προσγειωθήκαμε στην πόλη Κουτάισι της Γεωργίας που βρίσκεται 230 χλμ δυτικά της Τιφλίδας. Το μεσημέρι στις 12:00 η πτήση προσγειώθηκε στο Κουτάισι και χωρίς ιδιαίτερες καθυστερήσεις στο αεροδρόμιο, αγοράσαμε φιάλες βουτανίου για το γκαζάκι και στις 13:30 επιβιβαστήκαμε στο 4Χ4 που είχαμε κανονίσει από Ελλάδα για να μας μεταφέρει από το αεροδρόμιο στο χωρίο Ushguli με κόστος 150$. Αρχικά, το αυτοκίνητο πήγε δυτικά προς την πόλη Zugdidi και στη συνέχεια ανηφόρισε προς τη τεχνίτη λίμνη του ποταμού Patara Enguri, ο δρόμος πηγαίνει παράλληλα με τη μακρόστενη λίμνη, από την ανατολική πλευρά της λίμνης, που οδηγεί εν τέλει στην περιοχή Svaneti. Καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού στους δρόμους υπήρχαν εκατοντάδες ανέμελες αγελάδες στη μέση του δρόμου. Αφού περάσαμε τη κωμόπολη Μέστια ανηφορήσαμε προς το χωρίο Ushguli. Μια διαδρομή αρχικά σε καλό δρόμο αλλά που το μεγαλύτερο τμήμα του είναι δύσβατος χωματόδρομος. Κουρασμένοι φτάσαμε το βράδυ στις 21:00 στο χωρίο Ushguli και μείναμε στο Guest House Ailama στον κεντρικό οικισμό.

Το χωρίο Ushguli βρίσκετε σε υψόμετρο 2100μ και είναι ένας από τους σημαντικότερούς τουριστικούς προορισμούς της Γεωργίας διότι αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της USESCO για τους περίφημους πέτρινους πύργους που κατασκευάστηκαν τον 12ο αιώνα. Δρόμοι δεν υπάρχουν στο χωρίο, παρά μόνο σοκάκια που μόνο jeep με δυσκολία μπορούν να τα περάσουν. Πέραν το αγελάδων οι κάτοικοι έχουν πολλά άλογα για τις μεταφορές, ενώ στους δρόμο κυκλοφορούν ελεύθερα δεκάδες γουρούνια.

Το μεσημέρι της Κυριακής 20/9/2017 αφού περάσαμε από το γραφείο της συνοριακής αστυνομίας για να δηλώσουμε ότι θα ανέβουμε στο βουνό Shkhara (Σχαρά), αναχωρήσαμε στις 13:30 την πεζοπορία με βαρύ φορτίο. Αρχικά η διαδρομή ακολουθεί για 7 χλμ δασικό δύσβατό δρόμο χωρίς ιδιαίτερη κλίση μέχρι το μικρό καφέ κοντά στον παγετώνα. Στη συνέχεια για περίπου 1 χλμ το μονοπάτι διασχίζει ένα πυκνό δάσος από θάμνους και μπαίνει στην μορένα του παγετώνα. Δεν υπάρχει ευδιάκριτη διαδρομή αλλά η προτιμότερη ανάβαση είναι η είσοδος στο παγετώνα από την αριστερή πλευρά. Ανεβαίνοντας στον παγετώνα η ευκολότερη διαδρομή είναι να το διασχίσει προς τα δεξιά του, από όπου γίνετε και η ανάβαση. Από τη δεξιά πλευρά ανηφορίζει τις σαθρές και παγωμένες πλαγίες μέχρι την βάση του βουνού. Μετά από αρκετές ώρες κοπιαστικής πορείας βρήκαμε στις 18:30 ένα ομαλό αλλά εκτεθειμένο στον παγετώνα σημείο όπου κάναμε κατασκήνωση (2827μ).

Την επόμενη ημέρα για λόγους ασφάλειας αλλά και για να προσεγγίσουμε καλύτερα το βουνό προωθήσαμε την κατασκήνωση μια ώρα πιο κοντά στην αφετηρία της διαδρομής South Pillar Beknu στα 2900 μέτρα κάτω από την διαδρομή, έτσι στήσαμε την σκηνή πάνω στον πάγο. Το μεσημέρι ξεκινήσαμε την αναγνωριστική αναρρίχηση στην διαδρομή. Αρχικά, αφού ανεβήκαμε στο καταρράκτη, σκαρφαλώνοντας πάνω στους κατακρημνισμένους όγκους παγωμένου χιονιού που τμηματικά είχα κλίση μέχρι και 60 μοίρες φτάσαμε στην αφετηρία της διαδρομής στα 3080μ. Η αφετηρία της διαδρομής βρίσκετε περίπου 50 μέτρα δεξιά από το χαρακτηριστικό καταρράκτη και ξεκινά ανεβαίνοντας μια μονολιθική πλάκα 30 μέτρα, όπου στην κορυφή της υπάρχει ρελέ με 2 καρφιά. Στη συνέχεια κινείτε διαγώνια για πάνω από 150 μέτρα αλλά μέσα σε σαθρές πλαγίες μέχρι ένα χαρακτηριστικό πέρασμα από την πύλη. Μετά την πύλη υπάρχει μια μικρή κατηφορική ράμπα που οδηγεί στην επόμενη πλαγιά αρχικά ανοιχτή αλλά που ανεβαίνοντας στενεύει και οδηγεί σε λούκι. Εκεί βρέθηκε ένα κορδολέτο σε σφηνωμένη πέτρα. Η διαδρομή μπροστά ήταν πολύ απότομη και λίγο χαμηλότερα αποφασίσαμε να πάμε δεξιά από την πλακά. Η πλάκα αρχικά είχε πατήματα και σκαρφαλώνονταν εύκολα αλλά οδηγούσε σε πιο επικλινής πλαγία (δυσκολότερη) έτσι οδηγηθήκαμε σε αδιέξοδο. Αφού βάλαμε ένα καρφί, υποχωρήσαμε με ραπέλ και επιστρέψαμε πίσω στην κατασκήνωση καταρριχόμενοι, κάνοντας μερικά ακόμα ραπέλ.

Το πρωί της Τρίτης 22/8/2017 αφού μαζέψαμε την κατασκήνωση και φορτωθήκαμε όλο τον εξοπλισμό ξεκινήσαμε για την αναρρίχηση. Πρώτα σκαρφαλώσαμε την παγωμένη πλάγια μέχρι τον καταρράκτη και στη συνέχεια σκαρφαλώνοντας ελεύθερα το μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής μέχρι το πιο δύσκολο σημείο. Φτάνοντας στο τοίχο πριν την καμινάδα, ο Γιώργος μετά από αρκετές προσπάθειες εύρεσης διαδρομής την σκαρφάλωσε ευθεία και μπήκε αρχικά την καμινάδα αλλά έφυγε δεξιά και έκανα ρελέ σε μια σπηλιά υπολογίζοντας ότι δεν θα έφταναν τα σχοινιά μέχρι τον μικρό αυχένα στο τέλος της καμινάδας. Ακολουθώντας ο Νίκος έφτασε στο σημείο του ρελέ και συνέχισε μέχρι τον αυχένα όπου εντόπισε ένα παλιό κορδολέτο για ραπέλ. Μέχρι τον μικρό αυχένα είχαν σκαρφαλωθεί μόλις τα πρώτα 350 μέτρα από τα 3100 μέτρα της διαδρομής. Το κύριο πρόβλημα που είχαμε κατά την αναρρίχηση ήταν το βάρος και ο μεγάλος όγκος των σακιδίων. Η τακτική ανάβασης που ακολουθήσαμε δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε μια τόσο απότομη πλαγία. Για το λόγο αυτό αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια γνωρίζοντας ότι από την επόμενη ημέρα ο καιρός θα επιδεινωνόταν και αναγκάστηκα δε θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε το σκαρφάλωμα. Πήραμε την απόφαση επιστροφής κάνοντας αρχικά ένα 60 μετρο ραπέλ και συνεχίσαμε καταρριχόμενοι με παράλληλη κίνηση μέχρι το τελευταίο ραπέλ πριν το παγετώνα. Τελικά, φτάσαμε στις 15:00 στο σημείο όπου είχαμε κάνει την κατασκήνωση και αφού πήραμε όσα υλικά είχαμε αφήσει εκεί, πήραμε το δρόμο της επιστροφής χωρίς να χάνουμε χρόνο. Σύντομα περάσαμε από το σημείο όπου κάναμε την πρώτη κατασκήνωση και με μεγάλη προσπάθεια διασχίσαμε όλο τον παγετώνα και φτάσαμε στην κοιλάδα όπου υπάρχει μια μικρή καντίνα. Κάναμε μια στάση για ποτά και συνεχίσαμε με στόχο να φτάσουμε το βράδυ στο χωρίο. Μερικά χιλιόμετρα πριν το χωρίο ένα τζιπ πέρασε και δέχτηκε να μας επιστρέψει στο χωρίο για 20 λάρι. Αφού φτάσαμε στο χωρίο κατάλαβα ότι μου έλειπε το δορυφορικό τηλέφωνο, και ότι μου έπεσε μέσα στο τζίπ. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να το εντοπίσουμε ξανά. Το βράδυ το περάσαμε στο Guest House Ailama και την επόμενη ημέρα το μεσημέρι αποφασίσαμε να αναχωρήσουμε από το χωρίο Ushguli και να πάμε στη Μέστια. Ενώ θέλαμε να πάμε με μικρό λεωφορείο (marshrutka), αυτό δεν έφευγε εάν πρώτα δεν αναχωρούσε το τζίπ, παρότι είχε μαζευτεί πλήθος κόσμου και περίμενε το μικρό λεωφορείο. Τελικά μαζί με ένα ζευγάρι Πολωνών πήραμε το τζίπ με 160 λάρι για να μας πάει στη Μέστια. Το μεσημέρι φτάσαμε στη Μέστια και βρήκαμε δωμάτιο στο sweetnight guest house, ένα ισόγειο δωμάτιο που είχε πολύ υγρασία ειδικά εκείνες τις μέρες που έβρεχε. Το απόγεμα το περάσαμε με ξεκούραση και την επόμενη ημέρα (24/8) κάναμε βόλτες σε όλο το χωρίο, περνώντας αρκετή ώρα στο πολύ χρήσιμο γραφείο πληροφοριών στο κέντρο του χωριού. Επίσης επισκεφτήκαμε στο μουσείο (σπίτι) προς τιμήν του ιστορικού θρύλου της ορειβασίας Mikhail Khergiani που κατάγονταν και ζούσε στη Μέστια.

Το πρωί της 25 Αυγούστου είχαμε κανονίσει ταξί να μας μεταφέρει με 70 λάρι στο άνω μέρος του χιονοδρομικού σε υψόμετρο 3050 μέτρα. Ο ανηφορικός χωματόδρομος περνάει δίπλα από τα σαλέ του χιονοδρομικού και μετά ακολουθεί τις πίστες μέχρι τα 3050 μ. Στόχος μας ήταν να ανεβούμε το βουνό Tetnuldi 4858μ. Από το σημείο που μας άφησε το ταξί αποφασίσαμε για να μην χάσουμε υψόμετρο και να τραβερσάρουμε ψηλά τις πλαγίες με στόχο να πάμε 2-3 χιλιόμετρα πιο ανατολικά μέχρι το πέρασμα Amanati στα 3380μ. Η επιλογή μας αυτή με στόχο να πάμε ευθεία χωρίς να χάσουμε υψόμετρο μάλλον δεν ήταν και τόσο καλή διότι το πεδίο ήταν συνεχείς μορένες και μας κούρασαν μέχρι να φτάσουμε στο πέρασμα Amanati και να πάρουμε την σαθρή πλαγία μέχρι τα 3697 μέτρα όπου γίνετε η κατασκήνωση. Η ανάβαση στην κατασκήνωση είναι αρκετά δύσκολη και έχει αρκετά τμήματα με απότομες σαθρές πλαγίες και βράχια που θέλουν σκαρφάλωμα. Μετά από 4:30 ώρες προσεγγίσαμε τον παγετώνα από τη νότια πλευρά και κάναμε κατασκήνωση δίπλα στην λίμνη που σχηματίζονταν πάνω στον πάγο (13:30). Λίγο αργότερα έφτασαν και τρεις Γερμανοί ορειβάτες που κατασκήνωσαν στην περιοχή. Ο καιρός δεν ήταν καλός, είχε πολύ υγρασία και ομίχλη και δεν μπορούσαμε να δούμε μακριά. Αποφασίσαμε να ξυπνήσουμε νωρίς ώστε πριν χαράξει να ξεκινήσουμε την μεγάλη ανάβαση.

Στις 4:00 τα ξημερώματα είχε πυκνή ομίχλη αλλά στις 5:00 η ομίχλη έφυγε και φάνηκε η σκιά της κορυφής. Στις 5:20 είχαμε αφήσει την κατασκήνωση, αρχικά τραβερσάραμε τον παγετώνα και πιάσαμε την πλαγία που οδηγεί στην νοτιοδυτική ράχη του βουνού. Αρχικά είχε ένα τμήμα 100 μέτρων με κλήση 40 μοίρες και στη συνέχεια ανηφόριζε κάνοντας πολλές παρακάμψεις γύρο από τις μεγάλες κρεβάς. Σκαρφαλώνοντας μια απότομη ανηφόρα η διαδρομή οδηγούσε στην Νοτιοδυτική ράχη όπου υπήρχε ένα μικρό πλατό και χώρος για κατασκήνωση. Η δυσκολία μέχρι εδώ δεν ήταν μεγάλη, απλά ήθελε προσοχή λόγο των μεγάλων κρεβάς που είχε ο παγετώνας. Χωρίς να χάσουμε χρόνο αρχίσαμε το σκαρφάλωμα (scrambling) πάνω στο βραχώδες τμήμα της νοτιοδυτική κορυφογραμμής για περίπου 100 μέτρα υψομετρικά μέχρι το υψόμετρο των 4400 μέτρων. Η ράχη από εκείνο το σημείο και μετά ήταν από πάγο και παγωμένο χιόνι με συνεχή κλίση κάνοντας την ανάβαση αρκετά κοπιαστική αφού δεν υπήρχαν σημεία για ξεκούραση. Πίσω μας ακολουθούσαν οι τρείς Γερμανοί, σε απόσταση μιας ώρας περίπου. Γνωρίζοντας ότι η υψομετρική ανάβαση από την κατασκήνωση ήταν πάνω από 1200 μέτρα σκαρφαλώναμε γρήγορα χωρίς να κάνουμε στάσεις. Η κλίση της ράχης ήταν από 30 έως και 50 μοίρες τμηματικά και αριστερά μας είχε αρκετές κορνίζες έτσι έπρεπε να κινούμαστε την δεξιά πλευρά (βορειονατολική) της ράχης. Η ανάβαση έγινε αποκλειστικά με παράλληλη κίνηση και κάνοντας τοπικά ασφάλειες με τα πιολέ. Στις 10:00 φτάσαμε στην κορυφή του Tetnuldi σε μόλις 4:40 ώρες ανάβαση έτσι είχαμε όλη την ημέρα για την επιστροφή. Η θέα ήταν καταπληκτική και βλέπαμε τις κορυφές Elbrus, Ushba, Skhelda, Shkhara και Dykh-Tau. Η κατάβαση έγινε με παράλληλη κίνηση και κάνοντας τοπικές ασφάλειες, η κατάβαση τελικά ήταν πιο κουραστική. Οι Γερμανοί τελικά αποφάσισαν να επιστρέψουν μετά το πέρασμα της βραχώδεις ράχης και τους συναντήσαμε στο πλατό πριν μπούμε στην πλαγία του παγετώνα. Μετά από 4:30 ώρες κατάβασης φτάσαμε στην κατασκήνωση στις 15:00. Επειδή ήταν νωρίς αποφασίσαμε να μην παραμείνουμε εκεί και αφού μαζέψαμε την κατασκήνωση κατεβήκαμε όλα τα απότομα και σαθρά τμήματα του βουνού φτάνοντας στα 2850 μέτρα όπου κατασκηνώσαμε στις πράσινες πλαγίες, σε ένα πολύ φιλικό περιβάλλον. Την επόμενη ημέρα 27/8/17 ξεκινήσαμε την πεζοπορία μέχρι τις πίστες του χιονοδρομικού, αφού κατεβήκαμε αρκετά μέσα από τις πίστες ακολουθήσαμε το μονοπάτι δεξιά που οδηγεί στο χωρίο Chvabiani, σημείο εκκίνησης της πεζοπορικής διαδρομής για το χωρίο Ushguli. Στο μονοπάτι αυτό συναντήσαμε δεκάδες πεζοπόρους που έκαναν την πολυήμερη διάσχιση μέχρι το χωρίο Ushguli. Με ταξί που βρήκαμε στο χωριό πήγαμε στη Μέστια όπου βρήκαμε guesthouse και μείναμε. Την επόμενη ημέρα 28 Αυγούστου ήταν εθνική εορτή και όλα ήταν κλειστά εκτός ελαχίστων καταστημάτων, λόγο της κακής πρόγνωσης του καιρού για τις επόμενες μέρες αποφασίσαμε να μην δοκιμάσουμε την Ushba αλλά να πάμε ανατολικά της χώρας προς την περιοχή του Kazbek. Έτσι, στις 8:00 το πρωί της 29ης Αυγούστου με μικρό λεωφορείο (marshrutka) αναχωρήσαμε από τη Μέστια για την Τυφλίδα (Tbilisi) όπου φτάσαμε στις 17:00. Δεν είχαμε χρόνο να δούμε την Τυφλίδα έτσι από τον σταθμό Didube πήραμε ταξί για την περιοχή Kazbeki στην κωμόπολή Stepantsminda. Η περιοχή της Τιφλίδας και μέχρι την Stepantsminda είναι πιο ξερή σε σχέση με το δυτικό τμήμα της χώρας. Η δρόμος περνάει από το χιονοδρομικό κέντρο Gudauri και το πέρασμα στα 2380μ για να φτάσει στην περιοχή του Kazbek. Ο ίδιος δρόμος ενώνει την Γεωργία με την Ρωσία και έχει πολύ κίνηση από οχήματα αλλά και μεγάλα φορτηγά. Για να έχουμε ευκολότερη και συντομότερη πρόσβαση στο βουνό πήγαμε με το ταξί στο χωρίο Gergeti απέναντι από τη Stepantsminda στους πρόποδες του Kazbek και μείναμε στο guesthouse Tamila.

Στις 6:00 το πρωί της 30 Αυγούστου ξεκινήσαμε με μικρά σακίδια την ανάβαση προς το όρος Kazbek. Αρχικά πήραμε το μονοπάτι που περνά δεξιά από το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας (Gergeti Trinity Church) και κατευθύνετε προς το πέρασμα Sabertse 2960μ. Στη συνέχεια το καλό και ομαλό μονοπάτι που περνά από το σημείο κατασκήνωσης στα 3030 μέτρα, εδώ υπάρχει βρύση με πόσιμο νερό, και ανηφορίζει προς τον παγετώνα Gergeti στα 3350μ. Καθόλη τη διαδρομή συναντήσαμε πολλούς ορειβάτες σε ομάδες με οδηγούς αλλά και μεμονωμένους, όπως δυο κοπέλες από την Πολωνία που δοκίμαζαν να ανέβουν μόνες τους στο βουνό σε αντίθεση με το πλήθος που όλα είναι οργανωμένα από τουριστικά γραφεία με οδηγούς και άλογα για τη μεταφορά του εξοπλισμού. Ο παγετώνας είναι στατικός χωρίς κρεβάς και ομαλός. Στην ανάβαση δε φορέσαμε κραμπόν και τον διασχίσαμε διαγωνίως (περίπου 1χλμ) χωρίς κανένα πρόβλημα. Το μονοπάτι ανηφορίζει μια σαθρή πλαγία από την απέναντι πλευρά του παγετώνα για να φτάσει στον παλιό μετεωρολογικό σταθμό που σήμερα είναι καταφύγιο με την ονομασία Bethlemi Hut σε υψόμετρο 3653 μέτρα κάτω από την κορυφή του Kazbek. Συνολικά κάναμε μόλις 4:30 ώρες για να φτάσουμε από το χωρίο στο καταφύγιο, περίπου στο μισό χρόνο από ότι συνήθως, αφού ήμασταν εγκλιματισμένοι από τις προηγούμενες αναβάσεις.

Στο καταφύγιο συναντήσαμε 4 έλληνες ορειβάτες από το Γιάννενα που μόλις είχαν επιστρέψει από την κορυφή. Επίσης, στο καταφύγιο συνάντησα τον Βίκτωρ, το ρώσο οδηγό βουνού που είχαμε στην αποστολή μας στον Καύκασος από την ρώσικη πλευρά. Ο καιρός το απόγευμα άρχισε να χαλάει και να φυσά δυνατός αέρας. Όλα έξω άσπρισαν από το χαλαζόχιονο που έριξε για περίπου μια ώρα. Το άσχημο ήταν ότι την επόμενη ημέρα ο καιρός θα ήταν χειρότερος.

Στις 2:00 τα ξημερώματα είναι η ώρα που αναχωρούν οι ορειβάτες για το βουνό. Ωστόσο λίγοι είχα ξυπνήσεις και μαζεύτηκαν στην κουζίνα του καταφυγίου. Τελικά όλοι αποφάσισαν το αναβάλουν την προσπάθεια για αργότερα λόγω του δυνατού ανέμου. Στις 3:00 μια ρώσικη ομάδα ήταν έτοιμη για την ανάβαση αλλά και αυτοί το ακύρωσαν αφού δεν φαίνονταν να καλυτερεύει ο καιρός. Τελικά και εμείς αποφασίσαμε να μην δοκιμάσουμε αφού κανένας από τους δεκάδες ορειβάτες δε δοκίμασε την ανάβαση εκείνη την ημέρα. Αργότερα μετάνιωσα για την απόφασή μου αυτή αφού παρά τον άνεμο θα μπορούσαμε να είχα φτάσει στην κορυφή έστω και ας μην είχαμε καθόλου ορατότητα.

Στις 9:00 το πρωί αναχωρήσαμε από το καταφύγιο για να επιστρέψουμε πίσω στο χωρίο. Μετά από 2:45 λεπτά συνεχής και πολύ γρήγορης κατάβασης φτάσαμε πίσω στο χωρίο και μείναμε στο Tamila guesthouse. Το απόγευμα το περάσαμε με ξεκούραση και βόλτα στο χωριό Kazbeki. Την επόμενη ημέρα 1/9/17 πήραμε ταξί μαζί με 3 κοπέλες από το Ισραήλ από το χωριό Stepantsminda για την Τιφλίδα όπου φτάσαμε στις 13:00. Το ταξί μας μετέφερε μέχρι την πλατεία Ελευθερίας (freedom square) και αφού βρήκαμε ένα hostel και αφήσαμε τα πράγματα για να μπορούμε να κάναμε βόλτες στην πόλη. Αρχικά περάσαμε το ποτάμι και επισκεφτήκαμε τον καθεδρικό ναό της Αγία Τριάδας κτισμένος πάνω στον λόγο με όμορφη θέα προς την πόλη. Μετά περπατήσαμε παραποτάμιος και πήγαμε βόρεια της πλατείας ελευθερίας στον εμπορικό δρόμο Rustaveli. Περάσαμε την ημέρα περιπλανώμενοι στην πόλη και στις 23:00 με το λεωφορείο της εταιρείας Georgian Bus αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο στο Κουτάισι όπου φτάσαμε στις 3:00 το βράδυ. Η πτήση μας αναχωρούσε στις 6:00 και στις 8:45 προσγειωθήκαμε στην Θεσσαλονίκη. Με το αυτοκίνητο που είχαμε αφήσει σε παρκινγκ κοντά στο αεροδρόμιο αναχωρήσαμε για την Ελάτη όπου φτάσαμε το μεσημέρι του Σαββάτου 2/9/2017.



Μέλη της αποστολής
Νίκος Κρούπης
Δρ.Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Υπολογιστών
Ελάτη, Τρικάλων
Γιώργος Μαργαρίτης
Φοιτητής ΤΕΦΑΑ
Νεραϊδοχώρι, Τρικάλων

 



Κόστος του ταξιδιού
Κόστος ταξιδιού
Euro
Αεροπορικό εισητήριο
245
Jeep Κουτάισι-Ushguli
130
Guest House /room/night
22
Taxi Μέστια-χιονοδρομικό
28
Minibus (marshrutka) Μέστια-Τιφλίδα
12
Taxi Τιφλίδα-Stepantsminda
35
Καταφύγιο Bethlemi άτομο
13
Κοινό ταξί Stepantsminda-Τιφλίδα
50
Τυπικό γεύμα σε εστιατόριο
6
Συνολικό κόστος ταξιδιού κατά άτομο
700

Πίσω στην κεντρική σελίδα