English

Ινδία 2010

Ταξίδι στην Ινδία, προσπάθεια ανάβασης στο Stok Kangri 6153μ

Ταξίδι στην Ινδία, Δελχί, Λαντάκ (Κασμίρ),Leh, Keylong και Manali
12/9/2010 - 25/9/2010

Λεχ (Λαντάκ)
Το όρος Stok Kangri 6153μ


Φωτογραφίες

Το ημερολόγιο


Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010
Στις 6:30 ξυπνήσαμε στο σπίτι του Ηλία και γρήγορα πήραμε το μετρό για το αεροδρόμιο, όπου φτάσαμε στις 8:30. Προορισμός μας το Δελχί μέσω της Κωνσταντινούπολης με πτήση της Turkish Airlines η οποία είχε 2 ώρες καθυστέρηση. Η πτήση μας έφτασε τελικά στο αεροδρόμιο της  Κωνσταντινούπολης όπου είχε υπερβολικά πολύ κόσμο λόγω του Mundobasket. Η επόμενη πτήση για Δελχί είχε επίσης  μεγάλη καθυστέρηση γεγονός που μας έκανε να  τσακωθούμε με τους υπαλλήλους της εταιρείας γιατί θα χάναμε την επόμενη πτήση από το Δελχί για το Λεχ. Δυστυχώς δεν καταφέραμε τίποτα και η πτήση μας αναχώρησε με 3 ώρες καθυστέρηση για το Δελχί.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010
Το πρωί προσγειωθήκαμε στο Δελχί το οποίο από ψηλά έμοιαζε με βάλτο. Χρονοβόρες διαδικασίες στο αεροδρόμιο για να πάρουμε τελικά μια βεβαίωση ότι είχε καθυστέρηση η πτήση μας. Με ταξί πήγαμε στο αεροδρόμιο εσωτερικών πτήσεων (250 ρουπίες). Εκεί μετά από αρκετή ώρα διαπραγματεύσεων στα γραφεία της Kingfisher καταφέραμε να αλλάξουμε τα εισιτήρια πληρώνοντας 3000 ρουπίες επιπλέον, με αναχώρηση δυστυχώς 2 μέρες αργότερα. Με ταξί (400 ρουπίες) πήγαμε στο κέντρο του Δελχί και βρήκαμε δωμάτιο στο ξενοδοχείο Sai Dham International τριών αστέρων με 1500 ρουπίες το τετράκλινο την βραδιά. Ξεκούραση και φαγητό στο δωμάτιο μέχρι το απόγευμα που βγήκαμε βόλτα στο κέντρο της πόλης. Όλοι οι δρόμοι είχαν λάσπη και λακκούβες με νερό. Στην ταράτσα κτιρίου καθίσαμε για φαγητό μέχρι και τις 21:30. Εντυπωσιακά ήταν τα στενά σοκάκια του Δελχί, πλάτους 1-2 μέτρα, που ήταν σαν λαβύρινθος. Παντού υπήρχαν ημιτελή έργα, που με τις καθημερινές βροχές είχαν πολύ λάσπη και μας έκαναν να κινούμαστε με δυσκολία. Είχε πολύ κίνηση από ποδήλατα, αυτοκίνητα, μηχανάκια και «ρίξο» (τρίκυκλα ταξί) . Πολλά απλησίαστα για εμάς φαγάδικα με πολύ έντονες μυρωδιές.

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Πρωινή βόλτα στο Δελχί. Χαθήκαμε στα σοκάκια της παλιάς πόλης, όπου φτάσαμε περνώντας πάνω από το κεντρικό σταθμό των τρένων. Το Παλιό Δελχί ήταν ακόμα πιο βρώμικό από το Νέο. Για μεσημεριανό καθίσαμε στο Main Bazar Road και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Το απόγευμα βγήκαμε στη γειτονιά κοντά στο ξενοδοχείο.


Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Όλο το βράδυ πέρασε χωρίς ύπνο λόγω του άγχους για την πτήση τα ξημερώματα. Σηκωθήκαμε στις 2:10 και με ταξί (400 ρουπίες) πήγαμε στο αεροδρόμιο. Στο check-in ο υπάλληλος της Kingfisher δεν έβρισκε τις θέσεις μας και περιμέναμε πολλή ώρα, ώσπου στο τέλος τσακωθήκαμε για άλλη μια φορά. Περιμέναμε μία ώρα για να τακτοποιηθεί το θέμα ενώ μετά περάσαμε από πολλούς ελέγχους μέχρι να μπούμε στο αεροπλάνο. Η πτήση πήγε καλά και μετά από 3 κύκλους πάνω από το Λεχ προσγειωθήκαμε. Είχε πολύ κρύο. Όλα ήταν πολύ καλά οργανωμένα, ταξί (150 ρουπίες) περίμεναν στην σειρά και αφού πληρώσαμε στο ταμείο μας πήρε ο ταξιτζής μέχρι το Padma Guest House & Hotel. Στο Padma μας περίμενε ο Αντώνης Χατζηθεοδώρου, που μας βοήθησε πολύ στην οργάνωση της αποστολής με το γραφείο Mero Expeditions, νοικιάζοντας σκηνές και πιολέ. Πριν συμπληρώσουμε 3 ώρες στο Λεχ ξεκινήσαμε την ανάβαση στην κορυφή Leh North 4062 μέτρα. Μετά από δύο ώρες πορείας φτάσαμε στην κορυφή, έχοντας στα πόδια μας την κοιλάδα του Λεχ και θέα στις πολλές ψηλές κορυφές των Ιμαλαΐων. Η ανάβαση ήταν πολύ κουραστική λόγω του υψομέτρου και του εγκλιματισμού που δεν είχαμε κάνει. Η περιοχή και οι άνθρωποι εδώ δεν είχαν καμία σχέση με του Ινδούς, όλα ήταν πολύ οργανωμένα και καθαρά ενώ οι άνθρωποι πολύ έξυπνοι, περήφανοι και γρήγοροι στις δουλείες τους.


Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010
Παρά τα βαριά παπλώματα στο ξενοδοχείο κρυώσαμε το βράδυ λόγω του υψομέτρου που ήταν 3520 μέτρα. Το τζιπ μας περίμενε και φορτώσαμε τα υλικά για το χωριό Stok (3620μ). Η διαδρομή ήταν πολύ σύντομη και στις 10:20 ήμασταν στο επάνω μέρος του χωριού. Περιμέναμε αρκετή ώρα για να έρθει ο αγωγιάτης με τα άλογα. Η υπάλληλος στο check point μάς ζητούσε άδεια αλλά τελικά περάσαμε, με την αιτιολογία ότι δεν πάμε στην κορυφή. Τελικά στις 11:00 αναχωρήσαμε διασχίζοντας την πλατιά κοιλάδα. Η πορεία ήταν πολύ ομαλή με ελάχιστα ανεβοκατεβάσματα, και μετά από 3 ώρες φτάσαμε στην περιοχή Spungrul 4300μ όπου υπήρχε κάμπινγκ. Στήσαμε τα αντίσκηνα και μαγειρέψαμε, είχαμε όλοι μας πονοκέφαλο από το υψόμετρο, παρόλα αυτά ανεβήκαμε στην κάθετη κοιλάδα μέχρι και το υψόμετρο των 4400 μέτρων για εγκλιματισμό. Στην κατασκήνωση ήταν επίσης μια πολυεθνική ομάδα ορειβατών με τους οδηγούς. Το βράδυ ήταν ένα από χειρότερα που είχαμε περάσει με πονοκεφάλους και συνεχές ρίγος.


Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Ξυπνήσαμε πολύ άσχημα όλοι μας και αποφασίσαμε να μην συνεχίσουμε για ψηλότερα, αφού θα ήταν αδύνατο να εγκλιματιστούμε. Μείναμε στην κατασκήνωση για ξεκούραση φαγητό όλη την ημέρα. Το απόγευμα ανεβήκαμε όλοι μαζί στην κοιλάδα της κατασκήνωσης μέχρι και τα 4600 μέτρα υψόμετρο.


Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Χωρίς το Γιάννη συνεχίσαμε την ανάβαση για την Κατασκήνωση Βάσης (ΚΒ). Σε μισή ώρα περάσαμε από τις σκηνές - καντίνες και λίγο ψηλότερα φτάσαμε στην διασταύρωση των μονοπατιών για τις δύο ΚΒ που έχει το βουνό. Εμείς συνεχίσαμε δεξιά, ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και σταδιακά ανέβαινε. Συνεχώς νομίζαμε ότι φτάναμε στην ΚΒ αλλά τελικά ήταν μακριά, διότι η κλίση της πλαγιάς μας ξεγελούσε. Τελικά η ΚΒ ήταν δίπλα στη μορένα του παγετώνα σε υψόμετρο 5200 μέτρα. Στήσαμε το αντίσκηνο και μαγειρέψαμε. Ο Ηλίας δεν αισθάνονταν καλά και επέστρεψε μόνος του πίσω στην προηγούμενη κατασκήνωση όπου ήταν ο Γιάννης. Είχε αρκετό κρύο και αέρα και δεν είχαμε καθόλου όρεξη για φαγητό. Προσπαθήσαμε να κοιμηθούμε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Περάσαμε  ακόμα ένα δύσκολο βράδυ με κρύο και χωρίς ύπνο λόγω του υψομέτρου.


Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
Δεν είχαμε κουράγιο να ξεκινήσουμε για την κορυφή στις 2:00 τη νύχτα. Τελικά αποφασίσαμε με τον Τόμη να ξεκινήσουμε για την κορυφή στις 8:00. Ανεβήκαμε στην μορένα και κινηθήκαμε αριστερά με στόχο να βρούμε το κεντρικό μονοπάτι που έρχεται από την κύρια ΚΒ. Ακολουθώντας το μονοπάτι στα αριστερά της κοιλάδας μας οδήγησε στον παγετώνα τον οποίο διασχίσαμε από την αριστερή προς την δεξιά πλευρά, περνώντας δύο εμφανείς κρεβάνς. Ανεβήκαμε μια ράμπα από πέτρες και πήραμε την πλαγιά της κορυφής. Πηγαίναμε πολύ αργά, ενώ ο πονοκέφαλος λόγω του υψομέτρου συνεχίζονταν ακόμα. Έτσι αποφασίσαμε να σταματήσουμε στα 5750 μέτρα. Ο Τόμης είχε όρεξη για μια τελευταία προσπάθεια χωρίς σακίδιο, έτσι συνέχισε φτάνοντας μέχρι τα 5823 μέτρα. Κατάκοπος γύρισε και μαζί επιστρέψαμε στην ΚΒ. Στην κατάβαση βάλαμε κραμπόν για να κατεβούμε από τις χιονισμένες πλαγιές πιο γρήγορα. Στην επιστροφή πήγαμε από την απέναντι πλευρά του παγετώνα μέχρι χαμηλά, όπου πριν την μορένα τραβερσάραμε στην αρχική πλευρά ανάβασης. Το απόγευμα φτάσαμε στην ΚΒ φάγαμε και ξεκουραστήκαμε.


Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010
Νωρίς ξυπνήσαμε και αρχίσαμε να μαζεύουμε την κατασκήνωση. Μόνοι μας ξεκινήσαμε την κατάβαση και χαμηλότερα μας έφτασε και ο αγωγιάτης. Μαζί συνεχίσαμε μέχρι χαμηλά μέσα στην κοιλάδα. Καθώς κατεβαίναμε αισθανόμασταν όλο και καλύτερα. Συνολικά 2 ώρες και 30 λεπτά χρειαστήκαμε για να φτάσουμε στην πρώτη κατασκήνωση όπου μας περίμενε ο Γιάννης με τον Ηλία. Μαζέψαμε και εκείνη την κατασκήνωση και συνεχίσαμε για το χωριό. Συνολικά μετά από 6 ώρες πορείας φτάσαμε στο χωριό Stok. Καλέσαμε με το δορυφορικό τηλέφωνο ταξί από το Padma Hotel, το οποίο ήρθε και μας μετέφερε στο ξενοδοχείο στο Leh.


Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Η παρέα μας μαζί με τον Αντώνη αναχώρησε με τα πόδια για τον Βουδιστικό ναό που βρίσκεται βορειοδυτικά του Λεχ, σε λόφο, με την ονομασία Shanti Stupa (Stupa = Ναός). Χρειάστηκε να ανεβούμε εκατοντάδες σκαλοπάτια μέχρι να φτάσουμε στον ναό. Ο Ναός ήταν επιβλητικός με μεγάλο περίγυρο και το άγαλμα του Βούδα στη μέση. Επιστρέψαμε στο κέντρο για φαγητό, ενώ το απόγευμα το περάσαμε για ψώνια στην αγορά του Λεχ.


Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Στις 5:00 το πρωί με το ταξί που μας είχε κανονίσει ο ξενοδόχος αναχωρήσαμε και οι 5 για το Μανάλι. Η διαδρομή αυτή απαιτεί δύο ημέρες με μια ενδιάμεση στάση για διανυκτέρευση. Διέρχεται από τρία περάσματα πάνω από τα 5000 μέτρα και σχεδόν πάντα ο δρόμος είναι σε υψόμετρο πάνω από τα 4000 μέτρα. Λίγες ημέρες αφότου περάσαμε ο δρόμος θα έκλεινε για το  χειμώνα. Μετά από 2 ώρες διαδρομή κάναμε μια στάση χαμηλά στον Ινδό ποταμό για πρωινό στο χωριό Upshi, μια περιοχή στρατοκρατούμενη. Από εδώ και μετά ο δρόμος ήταν σε άσχημη κατάσταση και συνεχώς ανέβαινε. Το όχημα πήγαινε με 20 χμ την ώρα. Όσο ανεβαίναμε τόσο οι φύση αγρίευε και τα χωριά λιγόστευαν. Μετά από αρκετές ώρες φτάσαμε στο πέρασμα Tanglang La 5328 μέτρα όπου είχε αρκετό χιόνι. Κατά την διαδρομή συναντήσαμε δεκάδες εργάτες μαυρισμένους από την πίσσα και τον ήλιο να επισκευάζουν το δρόμο σπάζοντας πέτρες και φτιάχνοντας άσφαλτο. Μετά το πέρασμα κατεβήκαμε λίγο, ταξιδεύαμε για ώρες σε οροπέδια μεταξύ 4000-4600 μέτρων, πολλές φορές εκτός δρόμου. Στη μέση του πουθενά υπήρχαν σκηνές με εστιατόρια και ξενώνες για τη διαμονή των ταξιδιωτών. Για αρκετές ώρες διαδρομή το μόνο που συναντήσαμε ήταν δύο καταυλισμοί από σκηνές. Αργά το απόγευμα πριν νυχτώσει αρχίσαμε να κατηφορίζουμε για το Keylong την πρώτη κωμόπολη όπου συναντήσαμε και σημείο διανυκτέρευσης ταξιδιωτών. Εκεί μείναμε στο κέντρο της πόλης σε ένα αρκετά καλό ξενοδοχείο με εστιατόριο.

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Στις 9 το πρωί ξεκινήσαμε από το Keylong για το Μανάλι. Ο δρόμος ήταν καλύτερος και κινούμασταν αρκετά γρήγορα. Ωστόσο, σε απόσταση 2-3 ώρες από το Μανάλι σε μια απότομη πλαγία γίνονταν κατολισθήσεις. Ο δρόμος παρέμεινε κλειστός και μόνο ένα ρεύμα κινούνταν. Χρειάστηκε να περιμένουμε τρεις ώρες περίπου. Στην αναμονή μας είδαμε μεγάλους βράχους να πέφτουν από την πλαγιά και η μπουλντόζες που περίμεναν πήγαιναν να ανοίξουν πάλι το δρόμο. Ήταν ένα πολύ επικίνδυνο σημείο για τους ταξιδιώτες και πολλά οχήματα κολλούσαν στην άνοδο στο επικίνδυνο σημείο. Τελικά, ήρθε η στιγμή να περάσουμε και εμείς και συνεχίσαμε το ταξίδι μας μέχρι το Μανάλι. Βρήκαμε ξενοδοχείο στο κέντρο και κανονίσαμε ταξί για την μεταφορά μας στο Δελχί την επόμενη μέρα. Το Μανάλι είναι ένα τουριστικό χειμερινό θέρετρο σε υψόμετρο 2000 μέτρα με χιονοδρομικό, ξενοδοχεία και πολλούς τουρίστες.

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Με το ταξί που είχαμε κλείσει από την προηγούμενη αναχωρήσαμε για την πρωτεύουσα. Ο δρόμος κινούνταν συνεχώς μέσα σε απότομες χαράδρες αλλά καταπράσινες από την τροπική βλάστηση. Η δρόμος είχε πολλή κίνηση ειδικά από φορτηγά που αφήναν μαύρο καπνό κατά μήκος της διαδρομής. Το ταξίδι αυτό ήταν πολύ επικίνδυνο αφού έκανε παντού αντικανονικές προσπεράσεις στις ουρές των προπορευόμενων οχημάτων. Στην άκρη του δρόμου στέκονταν μαϊμούδες. Αργά το βράδυ μετά τα μεσάνυχτα φτάσαμε στο Δελχί, αρχικά αφήσαμε τον Αντώνη στο κέντρο όπου θα έμενε για μια ακόμα μέρα και εμείς πήγαμε στο αεροδρόμιο.

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
Η πτήση μας αναχώρησε κανονικά από το Δελχί προς την Κωνσταντινούπολη. Είχαμε μεγάλη αναμονή για την επόμενη πτήση προς Αθήνα γι' αυτό αποφασίσαμε να πάμε στο κέντρο της Πόλης με το τραμ. Παίρνοντας μια γραμμή προς τη λάθος κατεύθυνση βρεθήκαμε στην άλλη άκρη της Κωνσταντινούπολης και με ταξί πήγαμε τελικά στο κέντρο. Επισκεφτήκαμε την περιοχή της Αγίας Σοφίας καθώς και αυτή του Γαλατά. Επιστρέψαμε στη πλατεία Aksaray για παγωτό και μετά στο αεροδρόμιο με το μετρό. Η πτήση έφυγε κανονικά για Αθήνα όπου φτάσαμε στις 18:00. Η Σοφία μας περίμενε και με μετέφερε στο σταθμό των λεωφορείων από όπου έφυγα για τα Τρίκαλα. Έτσι ολοκληρώθηκε αυτό το όμορφο ταξίδι στο Κασμίρ της Ινδίας, με την σκέψη να ξαναβρεθούμε σύντομα εκεί.



Δρ. Νίκολαος Κρούπης
Ηλεκτρολόγος Μηχ. & Μηχ. Υπολογιστών.
Ελάτη, Τρικάλων
Ηλίας Τσίκας
Οικονομολόγος,
Αθήνα
Τόμης θεοδώρου
Αποστειρωτής σε Νοσοκομείο
Ελάτη, Τρικάλων
Γιάννης Ψύρρας
Φωτογράφος,
Ελάτη, Τρικάλων

 

Κόστος ταξιδιού
Euro
Βίζα για την Ινδία
68
Εισητήρια από Αθήνα-Κωνστ/λη-Δελχί και πίσω
490
Αεροπορικό εισητήριο από Δελχί για Λεχ
50
Ξενοδοχείο στο Δελχί (4κλινο)
27
Padma Hotel Leh (2κλινο)
17
Mero Expeditions (Ενοικίαση 2 σκηνών, Άλογα για 5 μέρες)
150
Αυτοκίνητο από το Λεχ στο Μανάλι (2 ημέρες)
260
Αυτοκίνητο από το Μανάλι για το Δελχί (1 ημέρα)
135
Συνολικό κόστος κατά άτομο
1000

Πίσω στην κεντρική σελίδα