English

Ινδία 2012

Ταξίδι στην Ινδία, Οροσειρά Zanskar των Ιμαλαΐων, Κοιλάδα Raru, Πρώτες αναβάσεις στι κορυφές Katkar Kangri 6148m (R35), Mutik Skal 6243m (R26), Lama...Soo 5947m και δεύτερη ανάβαση (νέα διαδρομή) της κορυφής Skilma Kangri 6020m

Ταξίδι στα Ινδικά Ιμαλάια, Zanskar region, Raru Valley
11/8/2012 - 9/9/2012

Katkar Kangri ή R35 6148μ
Mutik Skal (Χαμένο Μαργαριτάρι) ή R26 6243μ
Lama...Soo (Το Δόντι του Μοναχού) 5947μ
Skilma Kangri (Κεντρική Κορυφή) 6020μ (5975μ)


Φωτογραφίες

Αναφορά αποστολής

Κάρτα με τις κορυφές

Το ημερολόγιο


Σάββατο 11/8/2012: Αθήνα - Δελχί
Με ταξί αναχωρήσαμε από το σπίτι του Γιώργου για το αεροδρόμιο, όπου φτάνοντας συναντήσαμε το Νίκο. Στην πτήση είχαμε δικαίωμα να έχουμε μέχρι και 23 κιλά αποσκευές το άτομο, περάσαμε τελικά το check in και αναχωρήσαμε κανονικά με την Qatar Airlines για την Doha. Λίγη αναμονή στην Doha και με την επόμενη πτήση φτάσαμε μετά τα μεσάνυχτα στο Δελχί. Από αεροδρόμιο με ταξί (650Rs) φτάσαμε στο σταθμό των τρένων όπου βρήκαμε ξενοδοχείο με 4000 Rs (ρουπίες) για μιάμιση ημέρα (πολύ ακριβό για την ποιότητα).

Κυριακή 12/8/2012: Δελχί
Μείναμε για ξεκούραση αρκετές ώρες στο δωμάτιο και βγήκαμε μια βόλτα στη γειτονιά η οποία ήταν πολύ πιο καθαρή από την προηγούμενη φορά που την είχα επισκεφθεί το 2010. Ακόμα και ο κόσμος ήταν πιο πολιτισμένος.

Δευτέρα 13/8/2012: Δελχί - Λε (Leh)
Με 600 Rs πήραμε ταξί στις 3:00 τα ξημερώματα για το αεροδρόμιο. Μετά από αρκετή ώρα αναζήτησης τελικά συναντήσαμε τον Πάνο που είχε φτάσει λίγες ώρες πριν από την Ιταλία μέσω Άμστερνταμ. Στο check-in της πτήσης μας για το Λε (Leh) βγήκαμε συνολικά 8 κιλά υπέρβαροι και μας ζήτησαν 1650Rs και τις οποίες πληρώσαμε σε παρακείμενο ταμείο. Η πτήση της AirIndia διήρκησε 1:20 μέχρι το Λε όπου φτάσαμε στις 8:20. Στην πτήση αυτή είδαμε δεκάδες κορυφές των Ιμαλαΐων που ξεπρόβαλαν πάνω από τα σύννεφα. Με ταξί φτάσαμε στο Padma Hotel όπου συναντήσαμε τον Bickey. Το Padma ήταν πλήρες και τελικά μείναμε σε ένα νέο Guest House δίπλα. Συζητήσαμε με τον Bickey για ενδεχόμενο οργάνωσης της αποστολής αλλά δεν αποφασίσαμε. Το μεσημέρι βγήκαμε και αφού πήραμε προσφορές από μερικά γραφεία πήγαμε στο Sky High Treks όπου συναντήσαμε τον Tsering και κάναμε μια αρχική κοστολόγηση της αποστολής. Τελικά το κόστος αυξήθηκε κατά πολύ. Όλη την μέρα την περάσαμε στους δρόμους του Λε και με διακανονισμούς και σχέδια σε γραφεία. Το βράδυ είχαμε δείπνο στο εστιατόριο του Padma και κοιμηθήκαμε σχετικά νωρίς.

Τρίτη 14/8/2012: Λε
Μετά από πολλή σκέψη και συζήτηση αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με το Sky High Treks αφού φαινόταν ότι είχε καλύτερη επίγνωση της περιοχής, της πρόσβασης και της οργάνωσης. Τελικά το κόστος συνολικά βγήκε 2450 ευρώ πολύ υψηλότερο από ότι αρχικά υπολογίζαμε λόγω του υψηλού κόστους της μετακίνησης και το γεγονός ότι χρειαζόμασταν δύο οχήματα για να βολευτούμε όλοι μαζί. Συνεχίσαμε με αγορά προσωπικών υλικών και τροφίμων για το ταξίδι και το απόγευμα στο γραφείο συναντήσαμε τον μάγειρα μας Nirot από το Νεπάλ, έναν επαγγελματία μάγειρα και τον βοηθό Stanzin Gonbo από το χωριό Raru. Στο φόρτωμα προέκυψε πρόβλημα με το δεύτερο αυτοκίνητο και αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε 15000 Rs παραπάνω για αυτό. Βραδινό σε καλό εστιατόριο και ξεκούραση για το μακρύ ταξίδι προς το βουνό.

Τετάρτη 15/8/2012 Λε - Parkenchik
Στις 6:00 το πρωί τα jeep έφτασαν στο Guest House και φορτώσαμε γρήγορα τις αποσκευές μας και αναχωρήσαμε. Σήμερα ήταν εθνική γιορτή της απελευθέρωσης και σχεδόν όλα ήταν κλειστά. Το τζιπ που ήμασταν πήγαινε πολύ αργά ενώ το δεύτερο είχε πρόβλημα με τα φρένα και σταμάτησε για επιδιόρθωση. Το τοπίο ήταν σεληνιακό και ο δρόμος ανεβοκατέβαινε σταδιακά δίπλα στο μεγάλο παραπόταμο του Ινδού. Τελικά ένα άλλο τζιπ ήρθε και αντικατέστησε το προβληματικό, έτσι χρειάστηκε να περιμένουμε αρκετά. Περάσαμε από το μοναστήρι Lama Yuru και μετά ο δρόμος ανηφόριζε και η άσφαλτος έδινε τη σειρά της στο χώμα πλησιάζοντας προς το πέρασμα Foto La σε υψόμετρο 4100 μέτρα. Μεγάλα τμήματα του δρόμου ήταν χωματόδρομος και η ταχύτητα του τζιπ ήταν μεταξύ 20-40 χλμ/ώρα. Περνώντας και το τελευταίο πέρασμα ο δρόμος κατηφόριζε για πάνω από 2000 μέτρα υψομετρικά και κατέληγε στην κομβική πόλη Kargil. Οι περισσότεροι κάτοικοι στο Kargil είναι μουσουλμάνοι αφού η πόλη βρίσκετε κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν και πριν μερικά χρόνια ο Πακιστανικός στρατός είχε καταλάβει την περιοχή του Kargil. Στο Kargil έπρεπε να αλλάξουμε τζιπ και περιμέναμε δύο ώρες για να έρθουν αυτά που θα μας πάνε στο Padum. Αρχικά υπήρχε ασφαλτόδρομος αλλά όταν πήραμε το δρόμο προς την κοιλάδα Zanskar ο δρόμος ήταν χωματόδρομος. Ο δρόμος ανηφόριζε περνώντας μέσα από καταπράσινες πλαγιές. Νύχτωσε και τελικά δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσουμε παραπέρα. Στο χωριό Parkenchik βρήκαμε ένα καταφύγιο (Alpine Hut) και διανυκτερεύσαμε με 50 Rs το άτομο. Ο μάγειρας μας ετοίμασε φαγητό και κοιμηθήκαμε στις 21:00. Από το καταφύγιο φαίνονταν οι προκορυφές από τα δίδυμα βουνά Kun και Nun.

Πέμπτη 16/8/2012: Καταφύγιο Parkenchik - Raru
Πριν ξημερώσει το πρωινό ήταν έτοιμο καθώς επίσης και το μπωλ με το κολατσιό για την διαδρομή. Από το καταφύγιο φαίνονταν κάποιες από τις κορυφές του Kun. Αναχωρήσαμε στις 6:30 και ο καιρός ήταν πολύ καλύτερος από τις προηγούμενες μέρες. Η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη με οροπέδια όπου υπήρχαν διάσπαρτα Θιβετιανά χωρία στα 4000 μέτρα. Περάσαμε από το πέρασμα Phe 4310μ από όπου μπροστά και χαμηλότερα από εμάς φαινόταν ένας μεγάλος παγετώνας στα 3300μ. Πλάι στον παγετώνα πολλές γρανιτένιες κορυφές και ψηλές χιονισμένες κορυφές στο βάθος. Από εδώ μπαίνουμε στο κύριο τμήμα της κοιλάδας Zanskar. Στις 14:00 φτάσαμε στην πρωτεύουσα Pandum. Μετά από ολιγόωρη αναμονή βρήκαμε ένα φορτηγάκι που μας μετέφερε όλους μαζί στο χωριό Raru. Η διαδρομή ήταν αρκετά πιο απότομη. Στις 17:30 φτάσαμε στο χωριό και κατασκηνώσαμε στην μεγάλη αλάνα δίπλα από το σχολείο και τη μαθητική εστία του χωριού (3750μ). Ήταν λάθος που επιλέξαμε αυτό το σημείο διότι ο πρόεδρος του χωριού μας είδε και ήρθε να ζήτησει να πληρώσουμε για το camping εκείνη την ημέρα αλλά και για όλες τις ημέρες που θα μέναμε στο βουνό. Καλύτερα θα ήταν να πηγαίναμε χαμηλά στην γέφυρα, απόμακρα από το χωριό.

Παρασκευή 17/8/2012: Πεζοπορία από το χωριό Raru στην ενδιάμεση κατασκήνωση
Σηκωθήκαμε νωρίς το πρωί στην κατασκήνωση στο χωριό Raru αλλά τα άλογα που περιμέναμε δεν είχαν εμφανιστεί. Ενώ ετοιμαζόμασταν να ξεκινήσουμε για μια αναγνωριστική ανάβαση τελικά τα 8 άλογα με τους δύο αλογάδες ήρθαν. Χρειάστηκε αρκετή ώρα να φορτώσουν τα πράγματα στα άλογα τα οποία ξεκίνησαν στις 11:15 υπερφορτωμένα. Ο πρόεδρος από το χωριό τελικά ήρθε και μας ζήτησε 290 Rs για την κάθε διανυκτέρευση στην περιοχή (4060 συνολικά). Αρχικά κατεβήκαμε μέχρι την γέφυρα από όπου ξεκινούσε το μονοπάτι της αριστερής πλευράς του χειμάρρου. Το μονοπάτι αρχικά ανηφόριζε και μετά γινόταν ομαλό. Στην διαδρομή περάσαμε από 4 ρυάκια από όπου ήπιαμε νερό και φτάσαμε στην συμβολή των δύο κοιλάδων στην περιοχή Sumdo στις 15:30. Δεν βρήκαμε μέρος για κατασκήνωση και συνεχίσαμε ψηλότερα στην κοιλάδα Katkar (αριστερά). Μετά από μια ώρα γρήγορης ανάβασης συναντήσαμε μια μεγάλη πηγή, ποτάμι που πήγαζε από την μεγάλη σάρα με άφθονο καθαρό νερό. Λίγα μέτρα μετά υπήρχε μεγάλο όμορφο λιβάδι κυκλωμένο από θάμνους όπου κάναμε κατασκήνωση στα 4298 μέτρα. Raru - κατασκήνωση: 15.380 μέτρα / Χρόνος 5:15

Σάββατο 18/8/2012: Ενδιάμεση κατασκήνωση - Κατασκήνωση Βάσης
Πέρασα ένα βράδυ ανήσυχο με πόνο στο έντερο και διάρροια. Το πρωί σηκωθήκαμε στις 6:30 και μετά το πρωινό αναχωρήσαμε στις 7:45. Το σημείο στο GPS που είχαμε για την KB των Ελβετών δεν ήταν σωστό. Τελικά επιστρέψαμε πίσω και επιλέξαμε για κατασκήνωση βάσης το σημείο όπου κατεβαίνει το ποτάμι από την κορυφή Skilma Kangri. Εδώ είχε κάνει κατασκήνωση η Αγγλική αποστολή στην Skilma Kangri το 2009. Υπήρχε ένα τετράγωνο κτίσμα με ξερολιθιά ύψους 50 εκατοστών. Τα αντίσκηνα στήθηκαν μόλις 10 μέτρα από το κύριο ποτάμι και ανάμεσα στα δύο παρακλάδια του χειμάρρου που κατέβαινε από την Skilma Kangri σε υψόμετρο 4460 μέτρα. Νερό παίρναμε από τον χείμαρρο που κατέβαινε από την Skilma Kangri αλλά ήταν αρκετά θολό τα απογεύματα. Δοκιμάσαμε να περάσουμε το μεγάλο ποτάμι της κοιλάδας Katkar, φτάσαμε μέχρι τα μισά και καταλάβαμε ότι θα μπορούσαμε να το διασχίσουμε αν θα δοκιμάζαμε να προσεγγίσουμε την κορυφή R26.

Κυριακή 19/8/2012: Αναγνωριστική ανάβαση προς την R35
Αργά το πρωί ξεκινήσαμε από την ΚΒ (9:40) για να δούμε την πρόσβαση για την κορυφή R35 και να ανεβάσουμε υλικά ψηλότερα. Αρχικά πήγαμε παράλληλα με το ποτάμι για περίπου 2 χλμ και λίγο πριν την λίμνη Katkar ανηφορίσαμε αριστερά σε απότομες σάρες. Ήταν αρκετά δύσκολη και κουραστική ανάβαση. Κοντά στην μορένα (~4850 μέτρα) ο χείμαρρος που κατέβαινε από αριστερά από την R35 περνούσε από μια λεκάνη με χαμηλή ροή αλλά με μεγάλο πλάτος και αποφασίσαμε να τον διασχίσουμε. Τα πόδια μας πονούσαν από το κρύο αφού το πλάτος ξεπερνούσε τα 100 μέτρα. Ο Νίκος δεν μπόρεσε να περάσει και συνέχισε την ανάβαση από την αριστερή πλευρά του χειμάρρου. Συνεχίσαμε από δεξιά του χειμάρρου και στα 5100μ συναντήσαμε τον παγετώνα. Με τον Πάνο δοκιμάσαμε να περάσουμε εγκάρσια τον παγετώνα αλλά δεν τα καταφέραμε αφού ο χείμαρρος έτρεχε πάνω στον παγετώνα σε δύο μεγάλα ρέματα με μεγάλη ταχύτητα. Φτάσαμε μέχρι τα 5230μ και επιστρέψαμε πίσω στα 5130μ όπου αφήσαμε υλικά στο depo που κάναμε κάτω από ένα μεγάλο βράχο. Κατεβήκαμε χαμηλότερα και συναντήσαμε τον Γιώργο, επιστρέφοντας από την ίδια διαδρομή και περνώντας τον χείμαρρο συναντήσαμε και τον Νίκο και όλοι μαζί επιστρέψαμε πίσω στην ΚΒ αρκετά ταλαιπωρημένοι στις 18:15.

Δευτέρα 20/8/2012: Ξεκούραση στην ΚΒ
Σήμερα παραμείναμε στην ΚΒ για ξεκούραση αν και ο καιρός ήταν καλός. Ο Πάνος μόνος του ανέβηκε πολύ γρήγορα προς την κοιλάδα Skilma Kangri φτάνοντας μέχρι και τα 5150μ.

Τρίτη 21/8/2012: Αναγνωριστική ανάβαση
Στις 7:30 αναχωρήσαμε όλοι μαζί για το βουνό. Ακολουθώντας την προχθεσινή διαδρομή και περνώντας νωρίς το πρωί το ποτάμι χαμηλά. Στις 11:30 φτάσαμε στο σημείο του bivuac στα 5150μ. Συνεχίσαμε για ψηλότερα στον παγετώνα και φτάσαμε μέχρι τα 5440μ από όπου είχαμε θέα προς όλες τις κορυφές R33-R35. Από εδώ εντοπίσαμε την πιθανή διαδρομή ανάβασης στην κορυφή R35, και αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε από εδώ την επόμενη ημέρα. Η διαδρομή θα ήταν από την νοτιοανατολική πλευρά την πίσω πλευρά από αυτή που βλέπαμε από την ΚΒ. Επιστρέφοντας στο σημείο του bivouac φάγαμε αλλά σύντομα έπιασε βροχή. Αρχικά θεωρήσαμε ότι θα μπορούσαμε να περάσουμε τη νύχτα έξω αλλά όταν μπήκαμε στους υπνόσακους καταλάβαμε ότι ήταν τελείως μούσκεμα. Ο Νίκος με το Γιώργο άρχισαν να σκάβουν τρύπα κάτω από ένα μεγάλο βράχο για να περάσουν το βράδυ. Με τον Πάνο αποφασίσαμε να επιστρέψουμε πίσω στην ΚΒ. Στις 18:30 ξεκινήσαμε τρέχοντας και φτάσαμε μέσα στο σκοτάδι στις 19:50 στην ΚΒ. Περάσαμε ένα δύσκολο βράδυ χωρίς υπνόσακο και με ελάχιστα ρούχα. Δεν κοιμήθηκα σχεδόν καθόλου. Ανησυχούσαμε με τον Πάνο για το πως να πέρασαν το βράδυ ο Νίκος με το Γιώργο κάτω από το βράχο. ΚΒ 7:30 - Bivi 5150μ 11:30 - 12:30 - Παγετώνας 5440μ 14:20 - Bivi 15:30, βροχή 17:00, Bivi 18:30 - ΚΒ 19:50.

Τετάρτη 22/8/2012: Αναμονή στην ΚΒ
Από το πρωί στις 5:30 που ξύπνησα άρχισα να απλώνω τα βρεγμένα ρούχα και τον υπνόσακο για να στεγνώσουν. Ευτυχώς είχε ήλιο και όλα στέγνωσαν μέχρι το μεσημέρι. Στις 9:30 μιλήσαμε με τον Γιώργο και τον Νίκο και μας ενημέρωσαν ότι ήταν καλά και ότι ξεκίνησαν την επιστροφή. Πριν το μεσημέρι ήταν πίσω στην ΚΒ. Το απόγευμα άρχισε να φυσά δυνατά και να έρχεται ψιλόβροχο.

Πέμπτη 23/8/2012: Ανάβαση στην κατασκήνωση
Είχαμε ένα χαλαρό πρωινό και ετοιμάσαμε τα σακίδια για την κατασκήνωση. Φάγαμε μεσημεριανό και στις 12:00 αναχωρήσαμε. Το ποτάμι είχε πολύ νερό και το περάσαμε από το πλατύ σημείο φορώντας τις μπότες. Με το που φτάσαμε στις 15:00 στην κατασκήνωση στήσαμε το αντίσκηνο και άρχισε να βρέχει λίγο. Πέσαμε από νωρίς για ύπνο οι τρεις στο αντίσκηνο ενώ ο Νίκος πάλι κάτω από το βράχο.

Παρασκευή 24/8/2012: Προσέγγιση της κορυφής R35 από τα νοτιοανατολικά μέχρι τα 6088μ
Ξυπνήσαμε στις 2:15 αλλά μέχρι να ετοιμαστούμε και να πιούμε ζεστά τελικά ξεκινήσαμε στις 3:45 από την κατασκήνωση. Με σταθερό ρυθμό βρεθήκαμε στην βάση την ΝΑ πλευράς τα χαράματα. Η πλαγιά αρχικά ήταν χαλιάς και αρκετά κοπιαστικός να τον ανεβούμε. Τον πρώτο καταρράκτη τον περάσαμε εύκολα από τις ράμπες που είχε δίπλα. Μετά πέσαμε στο αριστερό χιονισμένο λούκι για πάνω από 100 μέτρα και τραβερσάροντας δεξιά πιάσαμε ένα βραχώδες μεγάλο τμήμα με σαθρά βράχια. Σκαρφαλώνοντας στα βράχια φτάσαμε στη μεγάλη χιονισμένη πλαγιά κάτω από την κορυφή. Σκαρφαλώνοντας αρχικά στη χιονούρα που τελικά ήταν πάγος με κλίση μέχρι και 35 μοίρες τελικά βγήκαμε στο βράχο της κορυφής από την νότια ράχη. Ο Πάνος σκαρφάλωσε τα βράχια και πλησίασε στον πύργο της κορυφής που ήταν 300 μέτρα μακρύτερα. Η κορυφή ήταν ένας πύργος πολύ απότομος και αδύνατο να τον σκαρφαλώσουμε με τα υλικά που είχαμε. Έτσι παραμείναμε στην νότια ράχη στα 6088μ (8:30-9:00). Επιστρέψαμε από την ίδια διαδρομή μέχρι την κατασκήνωση όπου φτάσαμε στις 12:00. Ο Νίκος δεν αισθανόταν πολύ καλά έτσι έμεινε στην κατασκήνωση για να ξεκουραστεί. Εγώ επέστρεψα μόνος μου στην ΚΒ όπου έφτασα στις 15:30. Ο Πάνος με το Γιώργο παρέμειναν στην Κατασκήνωση για να δοκιμάσουν ξανά την κορυφή R35 αλλά από την απότομη ανατολική ράχη της κορυφής [Διαδρομή: SSE face, AD, max 45ο, III, 600m].

Σάββατο 25/8/2012: Ανάβαση στην κορυφή R35 (Katkar Kangri) από την ανατολική ράχη
Με το πρωινό ξύπνημα στην ΚΒ περίμενα τον Γιώργο με τον Πάνο να εμφανιστούν στην ανατολική ράχη της R35. Με τα κυάλια παρατηρούσα την ράχη ώσπου στις 8:30 εμφανίστηκαν να σκαρφάλωναν αργά προς την κορυφή. Στις 10:00 ο Νίκος έφτασε στην ΚΒ ερχόμενος από την κατασκήνωση. Στις 11:00 ο καιρός χάλασε και άρχισε δυνατή βροχή. Ανησυχούσα για τον Πάνο με το Γιώργο λόγω του καιρού, αλλά στις 12:30 μας έστειλαν μήνυμα ότι έφτασαν στην κορυφή και ότι χιόνιζε πολύ. Την κορυφή την ονομάσαμε Katkar Kangri επειδή στέκεται επιβλητική το κέντρο τη κοιλάδας Katkar, και είναι η πιο χαρακτηριστική και εντυπωσιακή κορυφή της περιοχής. Κάνοντας 11 ραπέλ κατάφεραν να φτάσουν στην κατασκήνωση κατάκοποι στις 19:00. Λίγο αργότερα ο Πάνος μας κάλεσε και μάθαμε τα ευχάριστα, αφού ήταν πραγματικά μια μεγάλη επιτυχία κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες [Διαδρομή: E ridge, D+, 50-80ο, III/IV, 700m].

Κυριακή 26/8/2012: Αναγνωριστική ανάβαση προς την Skilma Kangri
Νωρίς το πρωί ο Νιρότ με τον Νίκο πήγαν για την κατασκήνωση. Ο Νίκος τον συνόδεψε μέχρι το ποτάμι και επέστρεψε στην ΚΒ. Στις 9:00 αναχώρησα με το Νίκο για την κορυφή P5860 αλλά ο Νίκος λίγο ψηλότερα δεν αισθανόταν καλά και επέστρεψε στην ΚΒ. Μόνος με λίγα υλικά ανέβηκα μέχρι τα 5340 μέτρα όπου άφησα τα λιγοστά υλικά, τράβηξα φωτογραφίες της περιοχής και επέστρεψα στην ΚΒ στις 13:30. Στην ΚΒ είχαν ήδη επιστρέψει ο Γιώργος με τον Πάνο μετά την μεγάλη και πετυχημένη προσπάθεια στην R35 την οποία την ονομάσαμε Katkar Kangri. Το όνομα το επιλέξαμε επειδή η κορυφή στέκεται στο κέντρο της κοιλάδας Katkar, και είναι η χαρακτηριστική επιβλητική κορυφή στη μέση αυτής. Το απόγευμα το περάσαμε με ξεκούραση στην ΚΒ. ΚΒ 4460μ 9:00 - Depo Skilma 5340μ 12:00 - ΚΒ 13:30

Δευτέρα 27/8/2012: Ξεκούραση στην ΚΒ
Ημέρα ξεκούρασης στην ΚΒ και ετοιμασίας για το δεύτερο σχέδιο αναβάσεων, για τις επόμενες ημέρες. Τα σχέδιο άλλαξε και αντί να πάω με τον Νίκο προς την Skilma Kangri τελικά αποφασίσαμε εκεί να πάει ο Νίκος με τον Γιώργο. Ενώ εγώ με τον Πάνο να δοκιμάσουμε την R26 που είχε αρκετά μεγάλη πρόσβαση. Πολλές ετοιμασίες για τον εξοπλισμό και τα τρόφιμα που θα μεταφέρει η κάθε ομάδα ψηλότερα.

Τρίτη 28/8/2012: Πρόσβαση στην R26 - Πρόσβαση στην Skilma Kangri
Στις 8:15 ξεκινήσαμε με τον Πάνο με δύο σακίδια 18 και 16 κιλών με πολύ εξοπλισμό και τρόφιμα. Περνώντας το ποτάμι με τις παντόφλες (η μια μου έφυγε) ήταν αρκετά δύσκολο να περάσουμε απέναντι τελικά. Περνώντας στην απέναντι όχθη αρχίσαμε την τραβέρσα ανοδικά μέσα από το χαλιά που κατέληγε σε τεράστια μπλοκ βράχων που έκαναν την ανάβαση πολύ δύσκολη, αργή και επικίνδυνη. Τελικά ήταν λάθος αυτή η επιλογή αλλά τελικά καταφέραμε να φτάσουμε στο ρέμα που κατεβαίνει από τον παγετώνα και το πεδίο ήταν πολύ ευκολότερο. Με έκπληξη συναντήσαμε δύο κούκους κατά την ανάβαση. Η ανηφόρα ήταν απότομη και η ανάβαση κοπιαστική. Στις 10:30 έπιασε βροχή και σταματήσαμε να σκεπαστούμε με την τέντα από το αντίσκηνο για περίπου 40 λεπτά μέχρι να σταματήσει. Ψηλότερα το πεδίο ήταν δυσκολότερο και οι πέτρες ασταθείς. Περάσαμε από την δεξιά πλευρά του ρέματος και τραβερσάραμε μεγάλες σάρες ώσπου στις 13:30 φτάσαμε σε ένα όμορφο μέρος στην μορένα δίπλα σε δυο παγετωνικές λίμνες ενώ μπροστά μας υψωνόταν ο λευκός παγετώνας. Ανεβήκαμε τις πλαγιές του παγετώνα και αρχίσαμε να βλέπουμε για πρώτη φορά την κορυφή R26. Στις 16:30 φτάσαμε σε ένα πολύ όμορφο σημείο πάνω στην δεξιά γλώσσα του παγετώνα, ανατολικά της κορυφής όπου κάναμε κατασκήνωση στα 5520μ. Δίπλα στην κατασκήνωση έτρεχε νερό ενώ ένα στρώμα από πέτρες κάλυπτε τον πάγο. Από την κατασκήνωση ένας λευκός και καθαρός παγετώνας οδηγούσε μέχρι τον αυχένα στα βορειοανατολικά της κορυφής που ήταν το πρώτο στάδιο της ανάβασης. (Κατασκήνωση N33 10' 28,4" - E76 57' 33.2" - 5520m)
Γιώργος-Νίκος: Ανέβηκαν από την ΚΒ στην λιμνούλα και έκαναν camp (Skilma) λίγο πιο κάτω από το σημείο που είχα αφήσει τα λίγα υλικά.

Τετάρτη 29/8/2012: Κατασκήνωση - κορυφή R26 (Mutik Skal)
Το ρολόι χτυπά στις 3:45 αλλά βγαίνοντας από το αντίσκηνο βλέπουμε αρκετή συννεφιά. Έτσι, αποφασίσαμε να καθυστερήσουμε την ανάβαση. Στις 6:00 άρχισε να χιονίζει. Τελικά στις 9:15 ο καιρός άνοιξε και αργά πλέον αναχωρήσαμε με στόχο να κάνομε μια αναγνωριστική ανάβαση για τη διαδρομή. Διασχίσαμε τον ανατολικό παγετώνα μέχρι το cwm και ανεβήκαμε τις σάρες αρχικά και το χιονισμένο λούκι μέχρι και 40 μοίρες στη συνέχεια. Έτσι φτάσαμε στον ανατολικό αυχένα στα 5833 μέτρα. Μετά αρχίσαμε να σκαρφαλώνουμε την ΒΑ ράχη που οδηγεί στην κορυφή. Δεν ήταν τεχνικά δύσκολη αλλά αρκετά μακριά και με εκτεθειμένα σημεία. Από τον παγετώνα και μετά κινούμασταν δεμένοι με σχοινί παράλληλα. Αφού περάσαμε την μακριά βραχώδη ράχη χωρίς να κερδίσουμε υψόμετρο συναντήσαμε το χιονισμένο πεδίο της ράχης όπου συνεχίσαμε με παράλληλη κίνηση για άλλα 200 μέτρα με κλίση μεγαλύτερη από 40 μοίρες. Στο σημείο που ξεκινούσαν τα δύσκολα της διαδρομής, βρήκαμε ένα κομμάτι από σταθερό σχοινί δεμένο σε ένα βράχο, που είχε τοποθετηθεί από παλιότερη αποστολή (κατ' εκτίμηση πριν από 3-5 χρόνια). Το σχοινί αυτό είχε τοποθετηθεί για υποχώρηση αφού από εκεί και μετά ήταν δυσκολότερα και δεν συναντήσαμε κανένα άλλο σημάδι ψηλότερα. Από εδώ και έπειτα αναγκαστήκαμε να σκαρφαλώνουμε σε σχοινιές και ρελέ με τον Πάνο να σκαρφαλώνει επικεφαλής και εγώ να ακολουθώ. Κινούμασταν πάντα στην αριστερή πλευρά της ράχης αφού η δεξιά ήταν πολύ απότομη. Κάναμε 7 σχοινιές με κλίση έως και 55 μοίρες πάγου μέχρι να φτάσουμε στην κόψη. Η κόψη ήταν πολύ σαθρή και για τα 200 τελευταία μέτρα κουραστήκαμε αρκετά, αφού στα δεξιά μας υπήρχε χάος 1000 μέτρα σχεδόν κατακόρυφου κενού. Στις 16:30 τελικά φτάσαμε στην κορυφή. Επιτέλους η πρώτη ανάβαση στην κορυφή R26 με υψόμετρο στους χάρτες 6170μ UK και 6158μ JP. Το GPS τελικά έδειξε N33 10' 37.5' - E76 56' 47'2" - 6243μ. Στην κορυφή δεν υπήρχε σημάδι από προηγούμενη ανάβαση και φτιάξαμε ένα μικρό κούκο. Μετά από μισή ώρα αναμονής στην κορυφή αρχίσαμε αργά και προσεκτικά την κατάβαση στην βραχώδη σαθρή ράχη με παράλληλη κίνηση. Στην συνέχεια στην απότομη πλαγιά κάναμε ραπέλ αλλά επειδή είχαμε ένα μόνο σχοινί 60 μέτρων ο Πάνος με κατέβαζε με κουβαδάκι και εκείνος έκανε όλη την κατάβαση καταρριχόμενος! Ο Πάνος έκανε όλη τη δουλεία για να κατέβουμε με ασφάλεια από το βουνό. Σε μερικά ραπέλ που ήταν αρκετά απότομα έβαζα και ενδιάμεση ασφάλεια (παγόβιδα). Χρειάστηκαν 10 ραπέλ μέχρι την βραχώδη ράχη και άλλα 2 ραπέλ στο λούκι για να φτάσουμε σε ασφαλή σημεία. Σχεδόν όλα τα ραπέλ έγιναν από παγόβιδες. Πριν φτάσουμε στον αυχένα είχε νυχτώσει. Μέσα στο σκοτάδι κατεβήκαμε με ραπέλ και φτάσαμε στις σάρες όπου στο τέλος τους συναντήσαμε τον παγετώνα και τελικά φτάσαμε στην κατασκήνωση στις 21:50. Πέσαμε στο αντίσκηνο κατάκοποι για ξεκούραση και φαγητό, αφού ελάχιστα είχαμε φάει όλη την ημέρα. Αυτή ήταν μια από τις πιο κοπιαστικές και απαιτητικές αναβάσεις που είχα κάνει. Την κορυφή την ονομάσαμε Mutik Skal που στην τοπική γλώσσα σημαίνει Χαμένο Μαργαριτάρι. Την ονομασία αυτή την δώσαμε επειδή η κορυφή είναι περιστοιχισμένη από χαμηλότερες κορυφές και φαίνεται μόνο από πολύ μακριά ή αν ανέβει κάποιος ψηλά. Μπαίνοντας στον παγετώνα μεταξύ της Mutik Skal και του τοίχους των κορυφών που την περιστοιχίζουν αντικρίσαμε το πανέμορφο αυτό τοπίο και μετέπειτα της δώσαμε αυτή την ονομασία. [Διαδρομή: ΒΑ Κόψη / NE ridge, ΥΔ 500μ, Ανάπτυγμα 900μ, D-, 40-55 μοίρες, ΙΙ/ΙΙΙ]
Γιώργος-Νίκος: Από την κατασκήνωση στην λιμνούλα (5195μ) αναχώρησαν στις 6:20 για την κορυφή αριστερά από την Skilma Kangri την οποία ονόμασαν το Δόντι του Μοναχού (Lama...Soo). Αρχικά διέσχισαν τον παγετώνα και ανέβηκαν από την δεξιά πλευρά. Η κλίση της βόρειας πλαγιάς (βόρεια όψη) ήταν μέχρι και 50 μοίρες για περίπου 80 μέτρα μέχρι το μεγάλο ανατολικό πλατώ που οδηγούσε στην κορυφή με υψόμετρο 5948μ (11:00). Η επιστροφή έγινε από την ανατολική ράχη (πεζοπορικά) με αρκετή έκθεση στο τελείωμα περνώντας από μερικές κρεβάς μέχρι τον αυχένα. Από εκεί και μετά δεν κατηφόρισαν προς την κατασκήνωση αλλά συνεχίζοντας την ράχη που οδηγεί προς την κορυφή Mnt Jules ανέβηκαν σε δύο ακόμα κορυφές που της ονόμασαν Point 1 5820μ (13:00) και Point 2 5747μ.(13:30) και μετά εύκολα επέστρεψαν πίσω στην κατασκήνωση στις 14:30. [Διαδρομή: AD, avg. 30ο, μέχρι και 50ο, 500m]

Πέμπτη 30/8/2012: Κατασκήνωση - ΚΒ
Ένα δύσκολο βράδυ πέρασε από την πολύ κούραση της προηγούμενης ημέρας. Ωστόσο στις 6:30 ξυπνήσαμε και σε δύο ώρες ξεκινήσαμε την κατάβαση (8:15). Κατηφορίσαμε προς τον κεντρικό παγετώνα που ήταν φραγμένος από κατακόρυφες ορθοπλαγιές. Αφήσαμε τα σακίδια και ανηφορίσαμε για να δούμε την κορυφή από την νότια πλευρά. Πιθανότατα να σκαρφαλώνονταν και από την πλευρά αυτή αλλά είχε μεγάλο ανάπτυγμα και πάγο με κλίση πάνω από 60 μοίρες συνεχόμενα. Γρήγορα κατεβήκαμε από τον παγετώνα. Η επιστροφή ήταν εξίσου δύσκολή αλλά πιο ξεκούραστη. Τελικά το μεσημέρι φτάσαμε στο ποτάμι Katkar και στην προσπάθεια να το περάσουμε εγώ έπεσα και χτύπησα λίγο στο πόδι. Ήταν μεσημέρι και είχε κατεβάσει πολύ νερό. Τελικά φτάσαμε στην ΚΒ όπου μας περίμενε ο Νιρότ με τον Στάνζιν [Διαδρομή: East Ridge, D-, avg. 50ο max 70ο, 500m]
Γιώργος - Νίκος: Μετά από την πρώτη ανάβαση στην κορυφή Lama...Soo παρέμειναν στην κατασκήνωση με σκοπό να δοκιμάσουν την Skilma Kangri. Στις 5:00 αναχώρησαν από την κατασκήνωση προς το depo και μετά έκαναν τραβέρσα όλα τα μπάζα και πέρασαν το ρέμα μέχρι που έφτασαν στο cwm του παγετώνα μεταξύ των κορυφών Skilma και Lama...Soo. Από εκεί σκαρφάλωσαν στον αυχένα μεταξύ των δύο κορυφών σε πάγο με κλίση μέχρι και 70 μοίρες (D) και μετά ακολούθησαν την ράχη με κλίση max 45 μοίρες αλλά επικίνδυνη λόγω λιθοπτώσεων μέχρι την κορυφή Skilma Kangri στην οποία έφτασαν στις 12:20 και τη μέτρησαν 6020μ με το βαρόμετρο. Επέστρεψαν από την ίδια διαδρομή κάνοντας 7 ραπέλ των 30μέτρων μέχρι τον παγετώνα (16:30) και έφτασαν στην κατασκήνωση στις 17:30.

Παρασκευή 31/8/2012: επιστροφή όλων στην ΚΒ
Ο Νίκος με το Γιώργο νωρίς το πρωί έφτασαν στην ΚΒ λίγο κουρασμένοι από την τετραήμερη προσπάθεια. Η ημέρα πέρασε με ξεκούραση στην ΚΒ.

Σάββατο 1/9/2012: Η περιπέτεια του Πάνου
Μια χαλαρή μέρα σε ετοιμασίες και πακετάρισμα υλικών για την επιστροφή. Ο Πάνος έφυγε μόνος του για το Sumdo και μετά για την κοιλάδα (Nateo) με σκοπό να βγάλει φωτογραφίες της κορυφής. Έφτασε στο Sumdo και μετά πήρε την άλλη κοιλάδα. Τα ρέματα που συνάντησε στα αριστερά προχωρώντας στην κοιλάδα Nateo δεν μπορούσε να τα σκαρφαλώσει διότι είχαν καταρράκτες. Τελικά ανέβηκε σε ένα επόμενο που ήταν πιο ομαλό μέχρι τα 5200 μέτρα. Στο δρόμο συνάντησε ένα κοπάδι με αγριοκάτσικα Ibex. ’ργησε να επιστρέψει και έφτασε τελικά στην ΚΒ στις 20:00 το βράδυ. Δυσκολεύτηκε πάρα πολύ για να περάσει το ποτάμι (Katkar) που είχε κατεβάσει πολύ νερό.

Κυριακή 2/9/2012: Περιμένοντας τα άλογα
Σήμερα ήταν ένα ήρεμο πρωινό και μια ηλιόλουστη μέρα. Το μόνο που μας απασχολούσε ήταν να έρθουν τα άλογα το απόγευμα για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε την επόμενη ημέρα για το χωριό. Τελικά στις 16:30 το απόγευμα να άλογα έφτασαν στην ΚΒ όπως είχαμε προγραμματίσει. Όλα ήταν έτοιμα για την επιστροφή.

Δευτέρα 3/9/2012: Πεζοπορία από την ΚΒ στο χωρίο Raru
Με το που ξυπνήσαμε αρχίσαμε να μαζεύουμε τα τελευταία υλικά και τα σκουπίδια ώστε να μην αφήσουμε τίποτα πίσω μας. Στις 9:15 αναχωρήσαμε από την ΚΒ. Εμείς φύγαμε μπροστά χωρίς να περιμένουμε τα άλογα. Κάναμε μόνο μια στάση για φαγητό. Ο δρόμος της επιστροφής έμοιαζε πολύ μακρύς. Τελικά στις 15:10 φτάσαμε στο χωριό Raru. Κάναμε την κατασκήνωση στην αλάνα. Ο Πρόεδρος του χωριού ήρθε να μας ζητήσει τις 290 ρουπίες για την κατασκήνωση εκεί αλλά και για τις επιπλέον ημέρες που μείναμε στην κοιλάδα! BC-Raru 6:00

Τρίτη 4/9/2012: Raru - καταφύγιο Parkenzik
Με το που ξυπνήσαμε το αυτοκίνητο ήταν εκεί και μας περίμενε. Ένα διπλοκάμπινο φορτηγάκι πολύ παλιό. Αναχωρήσαμε στις 8:00 για το Padum όπου φτάσαμε μετά από 1:20. Εκεί καλέσαμε το γραφείο και ζητήσαμε να αλλάξουμε αυτοκίνητο, κάτι που έγινε και τελικά στις 10:30 ξεκινήσαμε με δύο jeep το ταξίδι. Το ταξίδι ήταν κουραστικό λόγο του δρόμου και τελικά στις 19:00 φτάσαμε στο καταφύγιο Parkenzik όπου μείναμε το βράδυ.

Τετάρτη 5/9/2012: Parkenzik - Leh
Νωρίς το πρωί είχαμε πρωινό και αναχωρήσαμε στις 7:20. Ο δρόμος σύντομα ήταν καλύτερος και σε 3 ώρες φτάσαμε στο Kargil. Στο Kargil αποχαιρετίσαμε τον βοηθό μας Stanzin που θα πήγαινε στη πόλη Jammu όπου σπούδαζε στο πανεπιστήμιο. Συνεχίσαμε το δρόμο μας χωρίς στάσεις παρά μόνο για τσάι. Μετά το Lamayuru υπήρχε μια κατολίσθηση και ο δρόμος ήταν κλειστός, έτσι περιμέναμε από τις 14:00-16:00 για να ανοίξουν τα μηχανήματα το δρόμο. Κουρασμένοι φτάσαμε στο Leh και συναντήσαμε τον Tsering στο γραφείο και μας πρότεινε να μείνουμε οικονομικά στο Guesthouse Namdruk με 450 ρουπίες δίκλινο και 300 ρουπίες το δωμάτιο χωρίς μπάνιο. Το guesthouse βρίσκονταν αρκετά μακριά από το κέντρο, στο πάνω μέρος του Leh.

Πέμπτη 6/9/2012: Ξεκούραση στο Leh
Χρειάστηκε μια ολόκληρη ημέρα για να τακτοποιήσουμε το λογαριασμό με το Sky High Trek και να κάνουμε τα απαραίτητα ψώνια και δώρα. Είχαμε ένα ωραίο βραδινό στο Peguine Garden restraunt. Την ημέρα περιπλανώμενοι στο Leh συναντήσαμε το Δημήτρη Δεσποινιάδη με το Δημήτρη και Χρήστο που είχαν έρθει για να κάνουνε μια μεγάλη πεζοπορική διαδρομή στην περιοχή.

Παρασκευή 7/9/2012: Γυρίζοντας στο Leh
Μετά από ένα χαλαρό πρωινό στις 11:00 νοικιάσαμε μια μοτοσικλέτα Royal Edfield. Με τον Πάνο οδηγό πήγαμε στο Μοναστήρι, στο Παλάτι και τέλος στην Στούπα (Santi Stupa). Μια πολύ καλή εμπειρία. Το μεσημέρι συναντήσαμε το Γιώργο με τον Νίκο και έκαναν και εκείνοι τη ίδια διαδρομή.

Σάββατο 8/9/2012: Leh - Δελχί
Το ταξί ήταν στις 5:00 το πρωί στο guesthouse. Φορτώσαμε και στις 5:30 φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Leh. Περάσαμε το check-in χωρίς υπολογισμό βάρους αλλά είχαμε πρόβλημα με τις χειραποσκευές. Στις χειραποσκευές δεν επιτρέπονταν να έχουμε ρούχα, παπούτσια και άλλα πράγματα που επιτρέπονται σε όλα τα άλλα αεροδρόμια. Τελικά ο Πάνος πέρασε την χειραποσκευή σαν κανονική αποσκευή. Η πτήση πήγε καλά και στις 9:00 προσγειωθήκαμε στο Δελχί. Στις 10:30 φτάσαμε με ταξί (650 INR) στο ξενοδοχείο Aman Internatiοnal hotel κοντά στο σταθμό των τρένων. Μετά από δύο ώρες ξεκούραση πήραμε ένα ταξί για πέντε ώρες για να μας κάνει ξενάγηση στο Δελχί. Πρώτα σταματήσαμε σε ένα Ινδουιστικό Ναό, μετά μια ώρα στάση στο Εθνικό Μουσείο και τέλος περάσαμε από το Λοτό. Το απόγευμα φτάσαμε στο ξενοδοχείο και το απόγευμα είχαμε ένα πολυτελές γεύμα σε εστιατόριο άλλου ξενοδοχείου. Ο Πάνος μας χαιρέτισε και έφυγε για το αεροδρόμιο στις 21:30.

Κυριακή 9/9/2012: Δελχί - Αθήνα
Βιαστικά με ταξί αναχωρήσαμε στις 7:15 για το αεροδρόμιο, αφού είχαμε λίγο χρόνο μέχρι την πτήση. Όλα πήγαν ευτυχώς καλά και περάσαμε το check-in χωρίς προβλήματα. Οι πτήσεις της επιστροφής ήταν αρκετά βαρετές αλλά είχαμε καθαρό καιρό και καλή θέα. Στις 18:00 ήμασταν στο Ελ. Βενιζέλος όπου με περίμενε η Θάλεια με τον Στέφανο. Πήγαμε στο σπίτι της Χρυσούλας και του Λευτέρη και επιστρέψαμε την επόμενη στο χωριό.



Γράφημα Υψομέτρου



Μέλη της αποστολής
Δρ. Νικόλαος Κρούπης
Ηλεκτρολόγος μηχ & μηχανικός υπολογιστών
Ελάτη, Τρίκαλα
Γιώργος Βουτυρόπουλος
Εκπαιδευτής Ορειβασίας ΕΟΟΑ
Μέλος του Ε.Ο.Σ. Αθηνών
Δρ. Πάνος Αθανασιάδης
Μετεωρολόγος, Φυσικός, Μπολόνια, Ιταλία
Μέλος του Ε.Ο.Σ. Αθηνών
Νίκος Λαζανάς
Τεχνικός Ιατρικών Μηχανημάτων
Βοηθός Εκπαιδευτής Ορειβασίας ΕΟΟΑ
Μέλος του Π.Ο.Α.
Nirot Panday from Nepal, and his assistant
Επαγγελματίας Μάγειρας Αποστολών
Νεπάλ
Stanzin Gonpo
Βοηθός Μάγειρα
Φοιτητής Πανεπιστημίου Τζανού
Χωρίο Raru, Zanskar, Ινδία

 



Κόστος της αποστολής
Κόστος ταξιδιού
Euro
Βίζα για την Ινδία
70
Εισιτήρια από Αθήνα-Doha (Qatar) -Δελχί και πίσω
685
Ταξί Δελχί αεροδρόμιο-κέντρο
9
Αεροπορικό εισιτήριο από Δελχί για Λεχ με επιστροφή
120
Guest House Leh /room
20
Γεύμα σε εστιατόριο στο Λε
5
Γραφείο για jeep, μάγειρα/βοηθό, τρόφιμα, σκηνές, άλογα
2700
Guest House στο Λε
8
Ενοικίαση Royal Enfield
12
Ξενοδοχείο Aman International Hotel, Δελχί / δίκλινο
15
Συνολικό κόστος ταξιδιού κατά άτομο
2000

Ευχαριστώ την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας Αναρρίχησης για τη σημαντική οικονομική στήριξη της αποστολής


Πίσω στην κεντρική σελίδα