English

Ιταλία 2019

Αναβάσεις στις κορυφές Gran Paradiso 4061μ, Signalkuppe 4554μ, Pyramid Vincent 4215μ, Matterhorn 4478μ και Breithorn 4165μ

Το οδικό ταξίδι στην Ιταλία με αναβάσεις στις κορυφές Gran Paradiso 4061μ, Signalkuppe 4554μ, Pyramid Vincent 4215μ, Matterhorn 4478μ και Breithorn 4165μ 13/7/2019 - 26/7/2019

Gran Paradiso 4061m
Signalkuppe 4554m
Matterhorn 4478m
Breithorn 4165m

Φωτογραφίες

Ημερολόγιο


Το ταξίδι αυτό σχεδιάστηκε και ετοιμάστηκε λίγες ημέρες νωρίτερα, πάντα υπήρχε η σκέψη να ανεβούμε στην χαρακτηριστική κορυφή του Matterhorn, ή αλλιώς ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει μετά από 30 χρόνια αναβάσεων στα βουνά. Ενώ ο εξοπλισμός ήταν έτοιμος λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν γνωρίζαμε πότε θα ξεκινούσε το οδικό μας ταξίδι για τις Άλπεις.

Τελικά στις 14:00 το μεσημέρι της 13 Ιουλίου 2019 και αφού τακτοποίησα όλες τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, αποφάσισα να ξεκινήσω το ταξίδι με τον Πέτρο. Στις 15:00 αγόρασα εισιτήρια για το καράβι, προορισμός Ηγουμενίτσα - Αγκόνα, γρήγορα φόρτωσα το αυτοκίνητο με τον ορειβατικό εξοπλισμό, τα τρόφιμα και όλα τα απαραίτητα υλικά, στις 17:30 ήμουν στο Μουζάκι για να συναντήσω τον Πέτρο.

Νωρίς το βράδυ φτάσαμε στην Ηγουμενίτσα, το καράβι είχε μια μικρή καθυστέρηση, ενώ τα αυτοκίνητα και οι νταλίκες είχα παραταχθεί στην αποβάθρα για να μπουν στο καράβι που έφτανε από την Πάτρα. Μια δυνατή μπόρα ξέσπασε με πολύ ζέστη και υγρασία. Τη στιγμή που πήγαμε να εκκινήσουμε το αυτοκίνητο για την είσοδο στο καράβι αυτό δεν έπαιρνε μπροστά, η οδική βοήθεια ήταν αδύνατον να μας βοηθήσει καθώς το καράβι αναχωρούσε από στιγμή σε στιγμή. Χωρίς σκέψη και με την παρότρυνση ενός λιμενικού υπαλλήλου σπρώξαμε μαζί το αυτοκίνητο και πήρε μπροστά. Έτσι το βάλαμε στο καράβι. Η μόνη σκέψη ήταν πως θα συνεχίσουμε το ταξίδι; Πώς θα βγάλουμε το αυτοκίνητο από το καράβι; Πως θα το επισκευάσουμε αφού φτάναμε Κυριακή πρωί στην Ιταλία και όλα ήταν κλειστά. Πήραμε πληροφορίες από τους οδηγούς των φορτηγών αλλά τελικά δεν βρήκαμε σίγουρη λύση. Το βράδυ στο καράβι είχαμε μια απρόσμενη συνάντηση με το Γιώργο από την Ελάτη και το φίλο του Παναή που πήγαιναν στην Ελβετία για δουλειά.

Μεσημέρι (14/7/19) φτάσαμε στην Αγκόνα. Ένα υπάλληλος του καραβιού μας έφερε εκκινητή (starter) για να εκκινήσουμε το αυτοκίνητο, παραδόξως το αυτοκίνητο πήρε μόνο του μπροστά κανονικά, από τότε και μέχρι αργά το βράδυ δεν το σβήσαμε καθόλου. Ταξιδεύαμε ασταμάτητα παρότι είχε πολλά μποτιλιαρίσματα στον αυτοκινητόδρομο. Για να πάμε στην Αόστα αποφύγαμε το Μιλάνο, περνώντας νότια προς Αλεσάντρια αλλά ήταν αδύνατο να φτάσουμε στον προορισμό μας την ίδια ημέρα.

Στις 1:00 μετά τα μεσάνυχτα (15/7/2019 ξημερώματα) σταματήσαμε σε έναν ερημικό σταθμό αυτοκινήτων, εν μέσω καταιγίδας προσπαθήσαμε να στήσουμε την σκηνή μας για να ξεκουραστούμε, δυστυχώς δεν καταφέραμε να την τεντώσουμε όπως έπρεπε και τελικά σηκωθήκαμε στις 5:00 βρεγμένοι και κρυωμένοι, τελικά συνεχίσαμε το ταξίδι μας για το χωρίο Pont στο εθνικό πάρκο Gran Paradiso στην Αόστα.

Λίγο πριν από τον οικισμό Pont συναντήσαμε το camping Gran Paradiso Dr. Franco Caviglia, όπου αποφασίσαμε να κατασκηνώσουμε (υψόμετρο 1800μ). Παραμείναμε στο κάμπινγκ για να στεγνώσουμε και να ξεκουραστούμε μετά από δυο ημέρες ταξίδι με λιγοστό ύπνο. Ο καιρός δεν ήταν καλός, είχε πολύ υγρασία και το χιόνι είχε κατέβει μέχρι τα 2400 μέτρα. Ωστόσο προβλέπονταν καλή ημέρα η επόμενη.

Τρίτη 16/7/2019, στις 1:00 μετά τα μεσάνυχτα ξυπνήσαμε και στις 1:30 ξεκινήσαμε την ανάβαση από το παρκινγκ στο Pont 1905μ. Ήταν σκοτάδι αλλά το μονοπάτι ήταν εμφανές και πετρόχτιστο σε πολλά τμήματα. Λόγω του κρύου ανεβαίναμε με γρήγορο ρυθμό και στις 4:00 φτάσαμε στο καταφύγιο Emmanuelle 2738m. Εκεί οι πρώτες ομάδες ετοιμάζονταν για την ανάβαση, εμείς μετά από μια μικρή στάση τους ακολουθήσαμε.

Το πεδίο ήταν χιονισμένο από χαμηλά, μετά την ανατολή του ηλίου άρχισε να ζεσταίνει. Όσο περνούσε η ώρα, η κούραση συσσωρεύονταν μαζί με την αϋπνία, ο ρυθμός μας ήταν σχετικά αργός με συχνές σύντομες στάσεις. Δεμένοι παράλληλα και με τη χρήση κραμπόν και πιολέ φτάσαμε στο βράχο της κορυφής με την Παναγία (4059μ) όπου είχε μαζευτεί μεγάλος αριθμός ορειβατών. Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες συνεχίσαμε προς την επόμενη κορυφή που είναι ψηλότερη του Gran Paradiso 4061μ, στη συγκεκριμένη κορυφή ανεβαίνουν λιγότεροι ορειβάτες (9:30).

Αφού απολαύσαμε την υπέροχη θέα προς τις γύρω κορυφές των Άλπεων, ξεκινήσαμε την γρήγορη κατάβασή μας κάνοντας συχνά μικρές στάσεις για ξεκούραση. Στις 13:00 φτάσαμε στο καταφύγιο χωρίς όμως να χάσουμε χρόνο συνεχίσαμε την κατάβαση και τελικά στις 14:30 φτάσαμε πίσω στο Pont. Η προσπάθεια διήρκησε σχεδόν 14 ώρες με 2100 μέτρα υψομετρικής ανάβασης και κατάβασης και ανάπτυγμα περισσότερο από 20 χλμ. Φτάνοντας στο Pont συναντήσαμε τον φίλο μας Νίκο από την Ελλάδα που εργάζεται ως οδηγός βουνού στις Άλπεις, απολαύσαμε μια μπύρα μαζί του συζητώντας τα σχέδια των επόμενων ημερών.

Τετάρτη 17/7/2019 ημέρα ξεκούρασης από την χθεσινή μεγάλη ανάβαση. Φύγαμε από το Pont και πήγαμε στην περιοχή Cervinia για να πάρουμε πληροφορίες για την ανάβαση στο Matterhorn. Ο καιρός δεν θα ήταν πολύ καλός τις επόμενες ημέρες αλλά θα βελτιώνονταν κάθε μέρα που περνούσε. Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε ανάβαση στον ορεινό όγκο της Monte Rosa. Οδηγήσαμε μέχρι το χωριό Staffal (κοιλάδα Gressoney-La-Trinité) όπου διανυκτερεύσαμε στήνοντας την σκηνή μας δίπλα στο πάρκο αμέσως μετά το χωριό Tache.

Την επόμενη ημέρα (18/7/2019) νωρίς το πρωί πήγαμε στο Staffal 1830μ και πήραμε το πρώτο τελεφερίκ (8:30) για το σταθμό Indren 3275μ (9:10). Χωρίς καθυστέρηση ακολουθήσαμε το μονοπάτι για το καταφύγιο Gnifitti 3647μ. Το μονοπάτι περνά και ένα τμήμα με εύκολη via ferrata. Περάσαμε δεξιά από το καταφύγιο και κατευθυνθήκαμε προς τον παγετώνα. Ο παγετώνας είχε μεγάλες crevasse και κινούμασταν πάντα δεμένοι μεταξύ μας. Ήμασταν καλά εγκλιματισμένοι και προχωρούσαμε με γρήγορο ρυθμό, περάσαμε από το ομαλό πέρασμα Lisjoch προς την Ελβετική πλευρά του Monte Rosa, τραβερσάραμε τις βόρειες πλαγιές του Parrotspitze και ανεβήκαμε την επικλινή πλαγιά της κορυφής Signalkuppe 4554μ (12:00-12:30). Στην κορυφή είναι κατασκευασμένο το καταφύγιο Capanna Margharita, το ψηλότερο οίκημα στην Ευρώπη.

Επιστρέψαμε πίσω από την ίδια διαδρομή με πολύ γρήγορο ρυθμό, φτάνοντας κοντά στην Πυραμίδα Vincent είχα την ιδέα να ανεβούμε και σε αυτή την κορυφή. Χωρίς σκέψη μετά από 30 λεπτά εύκολης ανάβασης φτάσαμε και στην κορυφή Pyramid Vincent 4215μ (13:50). Είχα την εντύπωση ότι κατηφορίζοντας την νότια ράχη θα φτάσουμε στο σταθμό Indren. Αφού κατεβήκαμε αρκετά καταλάβαμε ότι η ράχη είναι βραχώδεις με πολλά τεχνικά περάσματα. Αγχωθήκαμε για το εάν τελικά θα μπορέσουμε να την κατεβούμε με τα λιγοστά υλικά που είχαμε και στον ελάχιστο χρόνο που είχαμε μέχρι το τελευταίο δρομολόγιο του τελεφερίκ στις 17:00. Κινούμενοι γρήγορα σε πεδίο πότε χιονιού και πότε βράχου καταφέραμε σε μια ράμπα να κατεβούμε στον παγετώνα και να συναντήσουμε την κλασική διαδρομή. Εκεί άρχισε ένα αγώνας δρόμου, τρέχοντας διασχίσαμε τον παγετώνα μέχρι το σταθμό Indren όπου φτάσαμε στις 16:15, αρκετά πριν το τελευταίο δρομολόγιο.

Κατεβήκαμε στο Staffal, ξεκουραστήκαμε λίγο, και αφού δεν υπήρχε κάμπινγκ να μείνουμε αποφασίσαμε να κοιμηθούμε για πρώτη φορά σε κρεβάτι. Χαμηλά στην κοιλάδα Aosta και σε ένα μικρό χωριό με την ονομασία Censola, βρήκαμε μια βίλα για να μείνουμε (B&B Relais del brigante).

Μετά από ένα πλούσιο πρωινό, αναχωρήσαμε για την κοιλάδα Valtournance για τον τελικό μας στόχο το Matterhorn. Για τα επόμενα δυο βράδια μείναμε στο camping Glair στο χωριό Mont Perron (19 και 20/7/2019). Εδώ είχαμε αρκετό χρόνο για ξεκούραση και αναπλήρωση των δυνάμεών μας, ταυτόχρονα ξεκίνησε ο σχεδιασμός της μεγάλης ανάβασης, μελετώντας τα τελευταία δεδομένα της διαδρομής και της μετεωρολογικής πρόβλεψης.

Το πρωί στις 21/7/2019 αναχωρήσαμε για το χωριό Breuil Cervinia 2060μ και στις 10:00 ξεκινήσαμε αργά την ανάβασή μας προς το καταφύγιο Duka degli Abruzzi, όπου φτάσαμε στις 13:00. Το καταφύγιο είναι κτισμένο στα 2802μ, είναι πολύ περιποιημένο και καθαρό ενώ έχει δίκλινα δωμάτια με μπάνιο και όλες τις ανέσεις. Από εδώ είχαμε πολύ καλή άποψη του βουνού και της διαδρομής. Παράλληλα συναντήσαμε πολλούς που επέστρεφαν από την προσπάθεια κορυφής και συλλέγαμε πληροφορίες για της κατάσταση της διαδρομής. Το απόγευμα ανεβήκαμε μέχρι το μνημείο Carrel (2900μ) στο σημείο που το βουνό αρχίζει το γίνετε απότομο.

Δευτέρα 22/7/2019 και στις 8:10 μετά το πρωινό αναχωρήσαμε για την ανάβαση προς το καταφύγιο ανάγκης Carrel. Αρχικά περάσαμε από το μνημείο Carrel και στην συνέχεια σκαρφαλώσαμε το λούκι Whymper , περάσαμε τις δυο μεγάλες χιονισμένες πλαγιές μέχρι την ράχη πριν την τραβέρσα προς το Col du Leone 3578μ. Πριν την τραβέρσα βρήκαμε ένα σημείο όπου έτρεχε νερό στο βράχο, από το νερό αυτό ενυδατωθήκαμε και στην συνέχεια γεμίσαμε για τελευταία φορά τα μπουκάλια μας. Συνολικά θα είχαμε από 2 λίτρα για το υπόλοιπο της ημέρας και την επόμενη, το νερό είναι μια από τις δυσκολίες της ανάβασης.

Η τραβέρσα προς το πέρασμα Leon ευτυχώς ήταν σε καλή κατάσταση, με μόνο κίνδυνο τις πέτρες που έρχονταν από την κορυφή. Στο πέρασμα Co du Leone 3578μ κάναμε μια μικρή στάση και συνεχίσαμε την ράχη προς το καταφύγιο ανάγκης. Εδώ η κλίση αυξήθηκε και η διαδρομή ήταν πολύ εκτεθειμένη. Από παράλληλη κίνηση κατά τμήματα κάναμε κανονική ασφάλιση. Σε πολλά σημεία είχε τα μόνιμα χοντρά σχοινιά που μας βοηθούσαν και για την τοπική ασφάλιση. Με δυσκολία περάσαμε το κατακόρυφο τοίχο βάζοντας ενδιάμεσες ασφάλειες. Παρότι μοιάζει εύκολο με τη χρήση του μόνιμου σχοινιού, επειδή αυτό είναι ασταθές και με βάρος στην πλάτη, η κούραση στα χέρια είναι μεγάλη. Τελικά στις 12:00 φτάσαμε στο καταφύγιο ανάγκης Carrel στα 3835 μέτρα. Για να κοιμηθεί κανείς εκεί θα πρέπει να έχει κάνει κράτηση στο γραφείο οδηγών στη Cervinia με κόστος 30 ευρώ/άτομο. Προσοχή, το καταφύγιο δε προσφέρει ούτε νερό ούτε φαγητό, παρά μόνο κρεβάτι για ύπνο.

Το απόγευμα μαζεύτηκαν αρκετοί ορειβάτες, από το μπαλκόνι παρατηρούσαμε αυτούς που επέστρεφαν από την κορυφή. Ο καιρός ήταν ιδανικός, και το ηλιοβασίλεμα μοναδικό. Το βράδυ είχε αρκετό κρύο. Ετοιμάσαμε επ’ ακριβώς τα υλικά της ανάβασης ώστε την επόμενη να ξεκινήσουμε πριν το πλήθος. Τρίτη 23/7/2019 στις 4:00 μέσα στην νύχτα μόλις έφυγαν οι πρώτοι από το καταφύγιο τους ακολουθήσαμε. Αμέσως μετά το καταφύγιο είχε ένα αρνητικό πέρασμα με σχοινί και αλυσίδα και θα έπρεπε να το περάσουμε με προσοχή. Στη συνέχεια η διαδρομή τραβέρσαρε δεξιά από την ράχη. Εμείς ακολουθούσαμε τους λιγοστούς φακούς που προπορεύονταν και μας έδειχνα την γενική κατεύθυνση. Ευτυχώς σε μια ώρα (περίπου 5:00 ) είχε χαράξει και διακρίναμε την διαδρομή πιο εύκολα.

Μόλις ανεβήκαμε το «Μεγάλο Σχοινί» και μπήκαμε στη ράχη αρχίσαμε να κινούμαστε πιο γρήγορα και στις 6:00 φτάσαμε στην προ-κορυφή Peak Tyndall 4239μ, σε μόλις 2 ώρες από το καταφύγιο. Κατά τη διάσχιση της προκορυφής στα κατεβάσματα αντί για ραπέλ κάναμε καταρρίχηση κερδίζοντας χρόνο. Η τελική πλαγιά για την κορυφή είναι απαιτητική σε συνάρτηση με την κούραση που είχε συσσωρευτεί. Ωστόσο μόνο σε λίγα τμήματα σκαρφαλώσαμε με ασφάλιση σε ρελέ, αφού τα καταφέρναμε με παράλληλη κίνηση και ενδιάμεσες ασφάλειες.

Σύντομα φτάσαμε στη περίφημη σκάλα Jordan μια καλά κατασκευασμένη σχοινόσκαλα σε αρνητικό πέρασμα. Από εδώ ο δρόμος ήταν αρκετά πιο εύκολος και στις 8:00 φτάσαμε στο σταυρό της Ιταλικής κορυφής 4476μ, μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες στην κορυφή που ούτε 3 άτομα δε χωρούσε, προχωρήσαμε με κραμπόν στην Ελβετική περνώντας την πολύ στενή κόψη μέχρι και την ψηλότερη κορυφή του Matterhorn 4478μ (8:15). Χωρίς να χάσουμε χρόνο πήραμε το δρόμο της επιστροφής ακολουθώντας την διαδρομή ανάβασης.

Υπήρχε μποτιλιάρισμα στα ανώτερα τμήματα του βουνού με αυτούς που ανέβαιναν και φυσικά με κάποιους που κατέβαιναν αργά. Εμείς ακολουθήσαμε την τεχνική καταρρίχησης που έκαναν οι οδηγοί ώστε να αποφύγουμε όσο περισσότερο γίνετε τα ραπελ που πολλές φορές θα μας έμπλεκαν τα σχοινιά ή θα μας οδηγούσαν εκτός διαδρομής. Συνολικά μέχρι την προκορυφή κάναμε μόνο 3 ραπελ, ενώ στη συνέχεια αλλά 3-4 ραπελ.

Στο σημείο «Μεγάλο σχοινί» ακολουθήσαμε τους μπροστινούς μας ορειβάτες, αυτή η κίνηση μας οδήγησε σε λάθος διαδρομή. Παιδευτήκαμε, αλλά καταφέραμε να επανέρθουμε στη σωστή διαδρομή με λίγη καθυστέρηση, τελικά στις 12:00 φτάσαμε στο καταφύγιο Carrel.

Το δυσκολότερο τμήμα του βουνού είχε τελειώσει. Δεν θέλαμε να παραμείνουμε στο καταφύγιο για μια ακόμα βραδιά, είχαμε όλη τη μέρα μπροστά μας. Έτσι μετά από ολιγόλεπτη στάση στο καταφύγιο ξεκινήσαμε την κατάβαση. Παρότι που χαμηλότερα η κατάβαση ήταν πιο εύκολη, η κούραση που είχαμε από την όλη ανάβαση μας έκανε να κινούμαστε αργά. Έπρεπε να ήμαστε προσεκτικοί αφού τα ατυχήματα γίνονται συνήθως στην κατάβαση. Όταν περάσαμε το Col du Leone και την τραβέρσα νιώσαμε πιο χαλαροί. Οι χιονισμένες πλαγιές ήταν δύσκολες γιατί το χιόνι είχε λιώσει και βούλιαζε. Μόλις κατεβήκαμε και το λούκι Whymper το τελευταίο απότομο τμήμα νιώσαμε μεγάλη ανακούφιση.

Από εδώ και μετά ήταν απλή πεζοπορία. Στο καταφύγιο Abruzzi δεν κάναμε ούτε στάση, κατηφορίσαμε ασταμάτητοι τις ομαλές πλαγιές προς το χωριό. Τα πόδια μας ήταν πολύ ταλαιπωρημένα και όσο μας κρατούσαν. Τελικά στις 17:40 φτάσαμε πανευτυχείς πίσω στο χωρίο Cervinia 2060μ μετά από μια συνεχή προσπάθεια 13 ωρών και 40 λεπτών με ανάβαση πάνω από 700 μέτρα και κατάβαση 2500 μέτρα. Κατευθείαν πήγαμε στο κάμπιγκ για ξεκούραση, μπάνιο και φαγητό.

Την Τετάρτη 24/7/2019 μείναμε στο κάμπιγκ για ξεκούραση και βόλτα μέχρι το χωριό Cervinia για καφέ και μπύρα απολαμβάνοντας την θέα προς το πανέμορφο Matterhorn. Μετά την επιτυχημένη ανάβαση στο Matterhorn η σκέψη μας ήταν να επιστρέψουμε πίσω στην Ελλάδα. Ωστόσο, θεωρώντας προνόμιο το ότι βρισκόμαστε τόσο κοντά στις εύκολες κορυφές του Monte Rosa πρότεινα στον Πέτρο να δοκιμάσουμε μια ακόμα εύκολη κορυφή την επόμενη ημέρα, μέχρι να στεγνώσει η σκηνή μας το πρωί για να ξεκινήσουμε αργότερα για την Ελλάδα.

Πέμπτη 25/7/2019, μαζέψαμε σχεδόν όλα τα πράγματα εκτός της σκηνής και στις 7:00 φτάσαμε στην Cervinia όπου πήραμε το τελεφερίκ προς τον σταθμό Testa Grigia στα 3479μ. Στα τελεφερίκ ήταν δεκάδες παιδιά μέλη ομάδων σκι από όλο τον κόσμο. Στις 7:50 ξεκινήσαμε να διασχίζουμε τις πίστες που είχαν ακόμα και κρυμμένες crevasse και φτάσαμε στο Plateau Rosa 3540μ ένα τεράστιο οροπέδιο. Περνώντας από το Breithornpass και ανηφορίζοντας τις ομαλές παγωμένες πλαγιές φτάσαμε στις 10:00-10:30 στην κορυφή Breithorn 4165m (σε 2 ώρες με 700 μέτρα ανάβαση). Από εδώ είχαμε καταπληκτική θέα προς τις κορυφές του Monte Rosa και ειδικά του Matterhorn.

Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες πήραμε το δρόμο της επιστροφή σχεδόν τρέχοντας στις πλαγιές και στις 11:50 φτάσαμε στο σταθμό Testa Grigia. Με τα τελεφερίκ επιστρέψαμε στη Cervinia και με το αυτοκίνητο στο Glair Camping για ένα μπάνιο. Στις 14:10 ξεκινήσαμε το οδικό μας ταξίδι, της επιστροφής στην Ελλάδα.

Το καράβι από Αγκόνα για Ηγουμενίτσα ήταν την επόμενη ημέρα το μεσημέρι, έτσι θα φτάναμε στα σπίτια μας σε 48 ώρες. Για το λόγο αυτό αποφασίσαμε να επιστρέψουμε οδικώς διασχίζοντας τη Σλοβενία, Κροατία, Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία. Λόγο του καλοκαιριού οι δρόμοι είχαν πολύ κίνηση, και συχνά υπήρχαν μποτιλιαρίσματα. Στην πόλη Μπέργκαμο βγήκαμε από τον αυτοκινητόδρομο κάνοντας μια στάση στα προάστια της πόλης, έπειτα κατευθυνθήκαμε προς τη Βενετία.

Νύχτωσε αλλά συνεχίσαμε αδιάκοπα την οδήγηση. Περνώντας από Βενετία και Τεργέστη τα μεσάνυχτα μπήκαμε στη Σλοβενία. Έπρεπε να ξεκουραστούμε αλλά όλα τα παρκινγκ στο δρόμο ήταν γεμάτα, ούτε να παρκάρουμε δεν μπορούσαμε. Τελικά βγήκαμε από τον αυτοκινητόδρομο στην έξοδο προς Unec, εκεί βρήκαμε ένα μικρό πάρκινγκ όπου σταματήσαμε περίπου στις 2:00 μετά τα μεσάνυχτα. Δεν στήσαμε σκηνή παρά μόνο απλώσαμε τους υπνόσακους και ξεκουραστήκαμε για 3 ώρες.

Η πρωινή υγρασία μας ξύπνησε, ήταν νύχτα ακόμα και συνεχίσαμε το ταξίδι. Όσο προχωρούσαμε προς Ελλάδα η κίνηση αυξανόταν και στα σύνορα είχαμε μεγάλες καθυστερήσεις. Σε ένα βενζινάδικο στη Σερβία, όπου σταματήσαμε, ένα αυτοκίνητο μπήκε με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα χωρίς ο οδηγός του να μπορεί να το ελέγξει και παραλίγο να γίνει μεγάλο ατύχημα. Ευτυχώς δεν υπήρχε κανείς μπροστά εκείνη τη στιγμή. Τελικά στις 22:00 το βράδυ στις 26/7/2019 φτάσαμε πίσω στα σπίτια μας μετά από ένα συνεχόμενο ταξίδι 32 ωρών.




Δρ. Νίκολαος Κρούπης
Ηλεκτρολόγος Μηχ. & Μηχ. Υπολογιστών.
Ελάτη, Τρικάλων
Πέτρος Τόλιας
Οξυά, Καρδίτσας

 

Κόστος του ταξιδιού
Ευρω
Τροφιμα super market
70
Καράβι Ηγουμενίτσα- Αγκόνα
240
Διόδια σε όλες τις χώρες
165
Βενζίνη
347
Camping Gran Paradiso/ 2 άτομα
20
Τελεφερίκ Stafal - Indren - Stafal /άτομο
40
Camping Glair / 2 άτομα / βραδία
25
Καταφύγιο Abruzzi /άτομο
70
Καταφύγιο Carrel/άτομο
30
Τελεφερίκ Cervinia - Testa Grigia -Cervinia / άτομο
32
Vignate Σλοβενία
15
Συνολικό κόστος του ταξιδιού ανα άτομο
800

Πίσω στην κεντρική σελίδα