English

Πακιστάν 2009

Αποστολή στο Raghshur (ή Lang Shar) 6089μ
Attempt to unclimbed peak Raghshur

Η αποστολή από την Αθήνα - North West Frontier Province (NWFP), Πακιστάν
29/07/2009 - 22/08/2009

 

Raghshur 6089μ (Ανατολική πλευρά)
Raghshur 6089μ (Βόρεια πλευρά)


Το ημερολόγιο της αποστολής

Τετάρτη, 29/07/2009
Ξημέρωμα αναχώρησα με τη Θάλεια από την Ελάτη και στις 10:30 με άφησε στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος όπου με περίμεναν οι δύο φίλοι Τεό και Γιάννης. Σταθήκαμε τυχεροί αφού δεν πληρώσαμε το υπέρβαρο που είχαμε. Η πτήση είχε καθυστέρηση μία ώρα και στο Bahrain περιμέναμε 40 λεπτά μέσα στο αεροπλάνο γιατί δεν υπήρχε σημείο παρκινγκ για να σταθμεύσει. Με τη δεύτερη πτήση συνεχίσαμε το ταξίδι για το Islamabad.


Πέμπτη, 30/07/2009
Ο Razaq μας περίμενε στο αεροδρόμιο του Islamabad. Με δύο ταξί πήγαμε στο Miraj Hotel για πρωινό και ξεκούραση. Το μεσημέρι και το απόγευμα βγήκαμε βόλτα για φαγητό και λίγες αγορές. Το Islamabad ήταν μέσα στην υγρασία εξαιτίας της εποχής των μουσώνων. Πέσαμε νωρίς για ύπνο.


Παρασκευή, 31/07/2009
Νωρίς το πρωί φύγαμε από το ξενοδοχείο για το αεροδρόμιο του Islamabad. Χωρίς πολλούς ελέγχους φτάσαμε στο check in. Εκεί βγήκαμε 50kg υπέρβαροι και μας χρέωσαν 2700 Πακιστανικές Ρουπίες για 45 κιλά υπέρβαρο (ευτυχώς το ποσό είναι μικρό). Η πτήση είχε μια μικρή καθυστέρηση αλλά ήμασταν τυχεροί που έγινε τελικά μιας και ο καιρός στο Chitral ήταν πολύ καλός (διαφορετικά δεν γίνονται οι πτήσεις). Εκεί μας περίμενε ο Abdulkhaliq και πήγαμε στο ξενοδοχείο Tirich Mir View όπου μείναμε ένα βράδυ. Σήμερα ήταν η γιορτή των Μουσουλμάνων και το Τζαμί είχε πολύ κόσμο. Εμείς πήγαμε στην Αστυνομία για να πάρουμε τη σχετική άδεια παραμονής. Το απόγευμα κάναμε τις τελευταίες αγορές για το βουνό και βόλτες στο Chitral. Το βράδυ πήραμε την τελευταία πρόγνωση του καιρού από το internet και είχαμε ένα πλούσιο δείπνο στο ξενοδοχείο.



Σάββατο, 01/08/2009
Αν και ξυπνήσαμε νωρίς το jeep άργησε να έρθει για να φύγουμε τελικά στις 8:10 από το Chitral. Με τον Abdulkhaliq, τη Fatima (κόρη του) και ένα φίλο του από το χωριό αναχωρήσαμε με το jeep φορτωμένο. Όλα πήγαν καλά, αλλά στο Buni σταματήσαμε για ηλεκτροσυγκόλληση του οχήματος. Ο δρόμος πλησιάζοντας στο χωριό ήταν καταστραμμένος και μετά βίας φτάσαμε στο Shagrom. Η διαδρομή ήταν καταπληκτική με θέα τις κορυφές του Buni Zom και του Tirich Mir. Από το χωριό φαινόντουσαν οι κορυφές Kono Zom, Tirich Mir και Raghshour Zom. Πλήθος κόσμου μαζεύτηκε στο κάμπινγκ στο χωριό. Εκεί ετοιμάσαμε τις αποσκευές μας για να τις μεταφέρουν οι αχθοφόροι.



Κυριακή, 02/08/2009
Το πρωί δεν μπορέσαμε να βρούμε 14 αχθοφόρους για τη μεταφορά του εξοπλισμού και βρήκαμε μόνο 11. Οι χωρικοί είχαν ανέβει στο Badok όπου μένουν το καλοκαίρι. Τελικά αφήσαμε τα τρία σακίδια μας με τον εξοπλισμό αναρρίχησης και ξεκινήσαμε με αυτούς τους 11 για το βουνό. Εμείς προχωρήσαμε μπροστά και τους περιμέναμε στο στενό πέρασμα κάτω από την κορυφή Raghshur όπου η διάβαση ήταν δύσκολη. Μία γέφυρα από παγωμένο χιόνι ήταν το πέρασμα για την άλλη πλευρά του ρέματος. Στη συνέχεια ο δρόμος ήταν ομαλός μέχρι το Shong-o-Lasht (3200μ) όπου κάναμε στάση για τσάι και ξεκούραση. Αντί να μείνουμε εδώ αποφασίσαμε να συνεχίσουμε για ψηλότερα για να μειώσουμε την αυριανή πορεία. Ακολουθήσαμε το ρέμα που κατεβαίνει από το Lapar Zom και κερδίσαμε υψόμετρο. Δυστυχώς το κάθετο ρέμα από τα αριστερά ήταν ισχυρό και αδύνατο να το περάσουμε. Έτσι αφού οι αχθοφόροι κουβεντιάσανε μεταξύ τους, αποφασίσαμε να ανέβουμε τα βράχια II βαθμού δυσκολίας. Χρησιμοποιήσαμε σχοινί γιατί οι αχθοφόροι ήταν πολύ δύσκολο να σκαρφαλώσουν. Τελικά τα καταφέραμε να περάσουν πολλά απότομα σημεία με βράχια και σάρες. Συνεχίσαμε την ανηφόρα σε απότομες χορταριασμένες πλαγιές κάτω από τα βράχια που υπήρχαν στα αριστερά μας μέχρι τα 3580μ. Ήταν ήδη 17:30 και δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε άλλο. Έτσι αφήσαμε τις αποσκευές και κατεβήκαμε με τα απαραίτητα πιο χαμηλά (3500μ) όπου υπήρχαν θάμνοι και δέντρα. Το σημείο ήταν απότομο αλλά υπήρχε νερό. Διανυκτερεύσαμε με λίγο φαγητό αφού είχε αέρα και δεν μπορούσαν να μαγειρέψουν. Κοιμηθήκαμε με τους υπνόσακους πάνω σε ένα τεράστιο βράχο στο γκρεμό. Ήταν μια πολύ κουραστική ημέρα με πολλά δύσκολα περάσματα στη διαδρομή. Σε όλη την ανάβαση μας ακολουθούσε ο Ronciro, ένας μικρός τράγος.


Δευτέρα, 03/08/2009
Νωρίς το πρωί οι αχθοφόροι μας ξύπνησαν για το πρωινό (τσάι με τσαπάτι) και σύντομα ξεκινήσαμε την ανάβαση τραβερσάροντας τους βράχους από τα δεξιά. Πιο ψηλά συναντήσαμε μια απότομη σάρα 30 μ την οποία τραβερσάραμε φτιάχνοντας πατήματα με τις σκαπάνες των αχθοφόρων. Στη συνέχεια ο δρόμος ήταν ακόμη πιο δύσκολος και ψάχναμε δίοδο προς τον παγετώνα. Χάσαμε αρκετό χρόνο και τελικά τραβερσάραμε τις σάρες και πέσαμε χαμηλά στο χείμαρρο όπου κάναμε στάση για νερό. Ανεβήκαμε ψηλότερα διασχίζοντας τη δεξιά ράχη του χειμάρρου η οποία ήταν πολύ απότομη. Εδώ στα 4200μ η πορεία ήταν ακόμη πιο δύσκολη. Οι τρείς μας με τον μικρό Ronciro ανεβήκαμε τον απότομο χείμαρρο και επιτέλους βγήκαμε στον παγετώνα Raghshur. Οι αχθοφόροι τραβέρσαρανε την αριστερή ράχη του χειμάρρου και ανέβηκαν στο σημείο που ήμασταν εμείς από ένα λούκι με μικρότερο χείμαρρο. Νιώσαμε όλοι πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε παρά τις τόσες δυσκολίες να φτάσουμε μέχρι εδώ. Ο Abdulkhaliq προχώρησε προς τον παγετώνα και βρήκε ένα φυλαγμένο σημείο, όπου έτρεχε νερό για να κάνουμε την κατασκήνωση βάσης. Οι αχθοφόροι έφυγαν και εμείς ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε την κατασκήνωση με δύο αντίσκηνα διανυκτέρευσης και το αντίσκηνο της κουζίνας. Χρειάστηκε πολύ σκάψιμο για να κάνουμε επίπεδα πατάρια. Μέχρι το βράδυ όλα ήταν έτοιμα στην κατασκήνωση βάσης στα 4430μ.


Τρίτη, 04/08/2009
Το βράδυ είχα πονοκέφαλο από το υψόμετρο και δεν κοιμήθηκα καθόλου καλά. Η θερμοκρασία έπεσε αρκετά κάτω από το μηδέν. Σηκωθήκαμε αργά για πρωινό και στις 9:15 αναχωρήσαμε με όσα υλικά είχαμε για ψηλότερα. Στόχος η προώθηση του εξοπλισμού και ο εγκλιματισμός. Ο παγετώνας ήταν πολύ βατός αλλά είχε αρκετές εμφανείς crevasses. Σε δύο ώρες φτάσαμε στο ανώτερο σημείο του παγετώνα όπου είχε πέτρες και αφήσαμε τον εξοπλισμό. Εδώ κάναμε και το πλάνο των επόμενων ημερών και καθορίσαμε τη διαδρομή ανάβασης. Ξεκουραστήκαμε και με άδεια σακίδια επιστρέψαμε στη κατασκήνωση βάσης. Ο Abdulkhaliq ετοίμασε το μεσημεριανό και φάγαμε αρκετά. Χρειαζόμασταν ξεκούραση για να είμαστε έτοιμοι για την ανάβαση ψηλότερα.


Τετάρτη, 05/08/2009
Η σημερινή μέρα ήταν μέρα αναμονής για τον εξοπλισμό μας. Το πρωί περιμέναμε τους αχθοφόρους που θα ανέβαζαν τα 75 κιλά του εξοπλισμού μας. Τους περιμέναμε στις 12:00 αλλά εμφανίστηκαν στις 15:00 γιατί είχαν ακολουθήσει άλλο δρόμο από τον αρχικό. Ανέβηκαν κατευθείαν από το χείμαρρο του παγετώνα Raghshur και έτσι κατάφεραν να φτάσουν σε μια ημέρα. Εμείς παραλάβαμε τον εξοπλισμό και φτιάξαμε γρήγορα τα σακίδια. Στις 17:00 ξεκινήσαμε για την ενδιάμεση στάση στα 4775μ όπου είχαμε αφήσει και τα υπόλοιπα υλικά. Εκεί στήσαμε αντίσκηνο, φάγαμε και κοιμηθήκαμε.


Πέμπτη, 06/08/2009
Σηκωθήκαμε στις 5:00πμ και στις 6:15πμ είχαμε ετοιμαστεί για να διασχίσουμε τον παγετώνα. Αναχωρήσαμε δεμένοι αποφεύγοντας τις crevasses. Η ράμπα τελικά είχε μεγάλη κλίση και έκανε την ανάβαση κοπιαστική. Στις 9:30 φτάσαμε στη ριμέ όπου η κλίση ήταν πολύ μεγάλη. Πριν τη ριμε αρχίσαμε τις σχοινιές και η πρώτη ήταν 75 μέτρα ενώνοντας και δεύτερο σχοινί μέχρι να βρει σημείο για ρελέ σε πάγο. Ο Θοδωρής ήταν πάντα επικεφαλής και ακολουθούσαμε εγώ και ο Γιάννης με το jumar. Η επόμενη σχοινιά ήταν κλίσης 60 μοίρες σε πάγο για 30 μέτρα, ομοίως και η 3η. Η επόμενη σχοινιά ήταν 90 μέτρα όπου ο Θόδωρος έφτασε σε ένα σχετικά ομαλό σημείο κοντά στη ράχη. Η ανάβαση κράτησε πολλές ώρες και ήταν πολύ απαιτητική. Η τελευταία σχοινιά ήταν σε μαλακό χιόνι 50 μοίρες χωρίς ασφάλειες και ασταθές χιόνι. Τελικά στις 17:00 φτάσαμε στη δυτική ράχη σε υψόμετρο 5530. Βρήκαμε ένα πολύ καλό ξερό σημείο και στήσαμε την κατασκήνωση. Λίγο χαμηλότερα βρήκαμε σκάβοντας στον πάγο, τρεχούμενο νερό. Ο Γιάννης δεν ήταν καθόλου καλά από το υψόμετρο. Χρειάστηκε αρκετή ώρα για να στήσουμε τη σκηνή και να μαγειρέψουμε. Ο καιρός ήταν πολύ ζεστός και η θερμοκρασία μέσα στη σκηνή ήταν -3C. Σύννεφα άρχισαν να καλύπτουν τις ψηλές κορυφές και πλησίαζαν προς τα εμάς. Η όλη προσπάθεια για το στήσιμο της κατασκήνωσης αποδείχθηκε πολύ δύσκολη.


Παρασκευή, 07/08/2009
Το βράδυ ήταν ήσυχο, χωρίς αέρα και πολύ κρύο, ωστόσο είχαμε όλοι πονοκέφαλο από το υψόμετρο. Σηκωθήκαμε στις 6:30, κάναμε τσάι και φάγαμε γρήγορα πρωινό. Δεθήκαμε και ο Τεό κατέβηκε πιο χαμηλά ενώ τον ασφαλίζαμε. Σε μια crevasse έκανε ρελέ και από εκεί κάναμε το πρώτο ραπέλ 55μέτρα όπου φτάσαμε σε ένα από τα ρελέ της ανάβασης. Εκεί κάναμε το δεύτερο ραπέλ μήκους 35 μέτρων όπου φτάσαμε σε ένα άλλο ρελέ της ανάβασης. Το τρίτο ραπέλ ήταν 60 μέτρα και μετά βίας έφτανε το σχοινι. Το τέταρτο ραπέλ μας έριχνε μέσα στην crevasse στη ριμέ. Συνολικά λιγότερο από δύο ώρες χρειάστηκε η κατάβαση της πλαγιάς. Στη συνέχεια δεμένοι κατεβήκαμε τον παγετώνα και προς το τέλος πήγαμε αριστερά στις πλαγιές της κορυφής Ρ58 όπου είχε ελάχιστες crevasses. Στη βάση 4775μ αφήσαμε τα υλικά ξεκουραστήκαμε και στις 12:30 φτάσαμε στην κατασκήνωση βάσης. Ο Γιάννης μέχρι και το βράδυ δεν ήταν καθόλου καλά. Ο Τεό ήταν κάπως καλύτερα. Εγώ ένοιωθα αρκετά καλά και ξεκούραστος. Φάγαμε νωρίς βραδινό και κοιμηθήκαμε.


Σάββατο, 08/08/2009
Σήμερα ο Abdulkhaliq έσφαξε τον Ronciro. Από το πρωί ετοίμαζε το μεσημεριανό. Ο καιρός δεν ήταν πολύ καλός, είχε πολύ κρύο και ξύπνησα παγωμένος. Ημέρα ξεκούρασης και ανάκαμψης στην κατασκήνωση βάσης. Το φαγητό ήταν πολύ και νόστιμο. Κάναμε το πλάνο ανάβασης για την κορυφή.


Κυριακή, 09/08/2009
Το καλό φαγητό συνεχίστηκε και σήμερα. Ετοιμάσαμε τα τρόφιμα και τον εξοπλισμό για την κατασκήνωση. Πήραμε πρόγνωση καιρού και ήταν όλα έτοιμα για την κορυφή. Η ψυχολογία της ομάδας καλυτέρεψε και ήμασταν έτοιμοι για ψηλά.


Δευτέρα, 10/08/2009
Νύχτα μας ξύπνησε ο Abdulkhaliq. Είχαμε ένα γρήγορο πρωινό και στις 4:10 αναχωρήσαμε για την κατασκήνωση. Με σταθερό ρυθμό μέσα στο κρύο φτάσαμε σχετικά γρήγορα στην απότομη πλαγιά. Αναρριχηθήκαμε με πολύ κόπο μέχρι τον αυχένα κάνοντας 4 σχοινιές. Πολλά ρελέ ήθελαν επιδιόρθωση. Εγώ έφτασα κατάκοπος από τη ζέστη, περίπου 15:00 ήμασταν στην κατασκήνωση. Το απόγευμα ξεκουραστήκαμε και φάγαμε καλά. Το βράδυ η θερμοκρασία μέσα στο αντίσκηνο ήταν -4C.


Τρίτη, 11/8/2009
Ξυπνήσαμε στις 6:30 και ετοιμαστήκαμε για την εξερευνητική ανάβαση. Από την κατασκήνωση η ράχη είχε 50 μοίρες πάγο και στη συνέχεια μια εκτεθειμένη βράχινη ράχη. Σε περίπου 1 ώρα φτάσαμε στου πύργους. Αρχικά προσπαθήσαμε δεξιά αλλά ήταν αδύνατο να πάμε. Έτσι ο Τέο έκανε μια σχοινιά από την αριστερή πλευρά (τραβέρσα) για να δει το λούκι. Τελικά αποφάσισε ότι αυτή θα είναι η πιθανή διαδρομή της επόμενης ημέρας. Το μεσημέρι ήμασταν πίσω στο αντίσκηνο για ξεκούραση. Ο καιρός ήταν πεντακάθαρος όλες τις ημέρες που ήμασταν στην κατασκήνωση.


Τετάρτη, 12/08/2009
Στις 7:00 ξεκινήσαμε με όλα τα υλικά μας και φτάσαμε στους πύργους στις 8:20. Κάναμε την πρώτη σχοινιά (τραβέρσα) από τα αριστερά. Στη δεύτερη σχοινιά προσεγγίσαμε το λούκι και ανεβήκαμε πιο ψηλά. Ο Τέο έκανε και τρίτη σχοινιά αλλά το χιόνι δεν ήταν σε καλή κατάσταση. ‘Έφτασε στη μεγάλη κορνίζα και αποφάσισε να επιστρέψει. Προσεκτικά, κατεβήκαμε πίσω στην κατασκήνωση λίγο απογοητευμένοι, αν και το γνωρίζαμε από την προηγούμενη ημέρα ότι δε θα είχαμε και μεγάλη επιτυχία, μιας και το βουνό ήταν πολύ δύσκολο. Το απόγευμα πήγα στην κορυφή P 5578 μέτρα, που βρίσκεται δυτικότερα στη ράχη. Από εκεί είχα πανοραμική θέα σε όλες τις κορυφές του Ινδοκαύκασου και τράβηξα βίντεο και φωτογραφίες.


Πέμπτη, 13/08/2009
Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 6, στις 7 ξεκινήσαμε την κατάβαση. Τα ρελέ ήταν κατεστραμμένα από την ζέστη και φτιάξαμε νέα. Κατεβήκαμε με abalakov, εγώ τελευταίος αφού βέβαια βλέπαμε πρώτα ότι ήταν γερά. Σε δύο ώρες είχαμε φτάσει στη βάση. Ένα μεγάλο άγχος έφυγε. Γρήγορα διασχίσαμε τον παγετώνα και φτάσαμε στο σημείο της βάσης που είχαμε τα υπόλοιπα υλικά. Το φορτίο στις πλάτες ήταν ήδη μεγάλο. Τώρα φορτωθήκαμε και ότι άλλο είχαμε επιπλέον εκεί. Με μια ώρα στάση για ξεκούραση και μια ώρα δύσκολης κατάβασης, φτάσαμε τελικά στις 12:00 στην κατασκήνωση βάσης. Ο Abdul Khaliq δεν ήταν εκεί αφού είχε κατέβει στο χωριό. Φάγαμε λίγο και απλώσαμε τα υλικά μας. Στις 15:00 έφτασε και ο Abdul Khaliq και ήπιαμε τσάι μαζί. Το απόγευμα ξεκουραστήκαμε και αρχίσαμε να πακετάρουμε τα υλικά μας. Είχε πολύ ζέστη όλη την ημέρα.


Παρασκευή, 14/08/2009
Καλό φαγητό και ξεκούραση στην κατασκήνωση βάσης. Ελεύθερος χρόνος για πολλές συζητήσεις. Μάζεμα των τελευταίων υλικών. Ετοιμασίες για την αναχώρηση.


Σάββατο, 15/08/2009
Οι αχθοφόροι έφτασαν στις 12:00 και αναχωρήσαμε στις 13:45. Η διαδρομή της κατάβασης αποδείχθηκε πολύ απαιτητική. Τελικά κατεβήκαμε πάνω από τη ζούγκλα και περάσαμε το Raghshour από τη χιονούρα (γέφυρα). Αργά το απόγευμα φτάσαμε στο Shong-o-Lasht αλλά συνεχίσαμε για χαμηλότερα. Τελικά στις 17:30 φτάσαμε στο Manitso–Kurang 3170m. Κοιμηθήκαμε δίπλα στο χείμαρρο μαζί με τους αχθοφόρους.


Κυριακή, 16/08/2009
Με το χάραμα ξυπνήσαμε, φάγαμε πρωινό και στις 7:30πμ ξεκινήσαμε την ομαλή κατάβαση. Η διαδρομή αρχικά ήταν στη σκιά αλλά μετά είχε δυνατό ήλιο και ζέστη. Στις 10:30πμ φτάσαμε στο Shagrom. Ξεκούραση στο camping και πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να πληρωθούν οι αχθοφόροι. Ο Θοδωρής δώρισε το σχοινί και επίσης πουλήσαμε το στατικό σχοινί για 25 ρουπίες το μέτρο. Ακολούθησε πλούσιο μεσημεριανό με ποικιλία φαγητού στο σπίτι του Razaq και ξεκούραση στο μπαλκόνι. Το απόγευμα ο Razaq μας ξενάγησε στο χωριό. Διανυκτερεύσαμε στο guest house του σπιτιού του.


Δευτέρα, 17/08/2009
Το πρωί αναχωρήσαμε με το jeep από το Shagrom και το μεσημέρι φτάσαμε στο Chitral. Ξεκουραστήκαμε, κάναμε μπάνιο στο Tirich Mir View. Το απόγευμα βγήκα για ψώνια και συνάντησα τον Profesor Karig Baig.


Τρίτη, 18/08/2009
Με τα αυτοκίνητα της γραμμής μετακινηθήκαμε στο Ayun και με τζιπ στο Brun της Bumburet. Πήγαμε στο Kalashadur όπου συναντήσαμε το Θανάση, τη Μαρία, τη Λιάνα και τη Χριστίνα. Ευχάριστη ατμόσφαιρα, κουβέντα και καλό φαγητό το μεσημέρι και το βράδυ. Το απόγευμα πήγαμε προς το Batrik και το βράδυ διανυκτερεύσαμε στο hostel του Kalashadur.



Τετάρτη, 19/08/2009
Με το χάραμα σηκωθήκαμε και κατεβήκαμε με το πρώτο τζιπ στο Chitral. Αγορά, internet και στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Πέρασα τη μέρα μου στο tourist Information με τον Profesor Karig Baig. Τελικά η πτήση για το Islamabad ακυρώθηκε και σήμερα οπότε πήραμε την απόφαση να πάμε οδικώς. Το βράδυ ο Rajaq μας έκανε το τραπέζι στο σπίτι του 10 χμ νότια του Chitral.


Πέμπτη, 20/08/2009
Το Hiace ήταν στο ξενοδοχείο στις 8:30. Φορτώσαμε τα πράγματα και πήγαμε στην αστυνομία να δηλώσουμε ότι φεύγουμε οδικώς. Το ταξίδι ξεκίνησε με δύο οδηγούς. Πριν το Lowari κόλλησε η πρώτη ταχύτητα και το περάσαμε όλο με την πρώτη. Πριν το Dir έπαιρνε και άλλες ταχύτητες αλλά δεν το επισκεύασαν στο συνεργείο. Λίγο μετά το Upper Dir το σασμάν διαλύθηκε. Σταματήσαμε χωρίς να ξέρουμε τι θα γίνει. Ο οδηγός πήγε στο Dir και έφερε μάστορα. Τελικά σε μια ώρα το αυτοκίνητο ήταν έτοιμο. Μια βίδα είχε χαθεί αλλά την αντικατέστησαν με νέα. Στις 18:30 περάσαμε το Madren Pass το οποίο κλείνει το βράδυ για ασφάλεια. Στο δρόμο είχε αρκετά μπλόκα και έλεγχο των αποσκευών. Ευτυχώς όταν έβλεπαν πως είμαστε ξένοι μας άφηναν. Ο δρόμος ήταν πολύ καλός από το Dir και μετά. Στο Mardar πήραμε το Μ1 στις 22:00 ήμασταν στο Islamabad όπου διανυκτερεύσαμε στο Miraj Hotel.


Παρασκευή, 21/08/2009
Ξεκούραση μέχρι αργά στο ξενοδοχείο. Νωρίς το απόγευμα βγήκαμε βόλτα στην αγορά και κανονίσαμε τα ταξί που θα μας μετέφεραν το βράδυ στο αεροδρόμιο.


Σάββατο, 22/08/2009
Στις 4 το πρωί ξεκινήσαμε με δύο ταξί από το ξενοδοχείο για το αεροδρόμιο. Πριν βγούμε από την πόλη μας σταμάτησε ένα μπλόκο αστυνομικών και δεν μας άφηνε να συνεχίσουμε με το πρόσχημα ότι δεν έχουμε ειδική άδεια. Μετά από αρκετή ώρα ψάξιμο και διαπραγματεύσεων μας ζήτησαν 500$ για να μας αφήσουν να φύγουμε. Αρνηθήκαμε, προσπαθώντας να καλέσουμε με το τηλέφωνο την πρεσβεία. Μετά πολλά φύγαμε αφήνοντας 1000 ρουπίες. Φτάσαμε στην ώρα μας στο αεροδρόμιο και οι πτήσεις έγιναν κανονικά από Islamabad για Bahrain και από εκεί για Αθήνα όπου με περίμενε η Θάλεια, και με το αυτοκίνητο ταξιδέψαμε μαζί στην Ελάτη.



Ευχαριστώ την εταιρεία Fitness Way για την χορηγία ηλεκτρολητών, τζελ και μπαρ ενέργειας της Science In Sports
Πίσω στην κεντρική σελίδα