Ρωσιά 2005 - Αποστολή στον Καύκασο, Κορυφές Kurmychi 4045μ, Elbrus 5642μ και πλατό Ushba
Κεντρική Σελίδα Προηγούμενη Σελίδα   Επόμενη Σελίδα
 
Παρασκευή 22-7-2005 : Από τα Τρίκαλα στην κατασκήνωση Djantugan Sport center
Νωρίς το πρωί αναχώρησα από τα Τρίκαλα για τη Θεσσαλονίκη, το σημείο συνάντησης της ομάδας για την αποστολή είναι το αεροδρόμιο Μακεδονία. Πριν το μεσημέρι έφτασα στο αεροδρόμιο όπου συνάντησα τον Βαγγέλη και τον Δημήτρη που είχαν έρθει από την Αθήνα. Αργότερα όλοι είχαν έρθει εκτός από τον Λουκά, ο οποίος ερχόταν από την Λαμία. Βλέποντας ότι καθυστερεί τον αναζητήσαμε και μας ενημέρωσε ότι είχε βλάβη το αυτοκίνητο, και θα αργούσε. Την τελευταία στιγμή πριν το check in κατέφτασε αγχωμένος αλλά ευτυχής που πρόλαβε την τελευταία στιγμή. Επιβιβαζόμαστε αλλά, δεν έχουμε θέσεις έτσι καθόμαστε όπου βρούμε (χειρότερα και από λεωφορείο). Το αεροπλάνο εσωτερικά είναι σαράβαλο, έτσι ένα άγχος μας κυριεύει καθ' όλη την διάρκεια του ταξιδιού που ήταν σχεδόν 3 ώρες. Με την προσγείωση ηρεμούμε και ακόμα περισσότερο με την πολύωρη καθυστέρηση στο αεροδρόμιο για τον έλεγχο των στοιχείων. Έχει ήδη νυχτώσει, η Σβετλάνα μας περιμένει και με ένα minibus αναχωρούμε βιαστικά για το βουνό. Μετά από τρεις ώρες δρόμου ακολουθώντας μερικά χιλιόμετρα κακού χωματόδρομου φτάνουμε στην κατασκήνωση (camping) Djantugan Sport center σε ύψος 2220μ. Μέσα στο σκοτάδι στήνουμε τις σκηνές για να κοιμηθούμε λίγο μετά τα μεσάνυχτα.

Σάββατο 23-7-2005 : Παγοαναρρίχηση στον παγετώνα Kashkatash
Χωρίς βιασύνη ξυπνάμε το πρωί και κάνουμε τα σχέδια για τις επόμενες ημέρες. Ο Μιχάλης με τον Νικόλα αναχωρούν με τη Σβετλάνα (η οποία μας αποχαιρετά) για το χωριό για να ψωνίσουν τρόφιμα για τις επόμενες ημέρες. Οι υπόλοιποι μετά την γνωριμία με τον οδηγό μας Victor και την γιατρό Tania που θα μας συνοδεύει αναχωρούμε για τον παγετώνα Kashkatash που βρίσκεται αρκετά κοντά στην κατασκήνωση. Η πρόσβαση διαρκεί περίπου μια ώρα με αρκετή ανηφόρα μέχρι που συναντάμε τις πρώτες μεγάλες crevasses, το σημείο αυτό αποτελεί πεδίο παγοαναρρίχησης (2540m). Κινούμενοι χαμηλά προπονούμαστε στο πάγο, και επίσης σε ένα κάθετο τμήμα αναρριχούμαστε με top rope. Το απόγευμα βρισκόμαστε πίσω στην κατασκήνωση όπου ετοιμαζόμαστε για την αυριανή ανάβαση. Αργά το απόγευμα τα σύννεφα που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή από την υγρασία ήταν πυκνά και άρχισε να βρέχει.

Κυριακή 24-7-2005 : Ανάβαση στην κατασκήνωση της κορυφής Kurmychi
Στις 9:00 το πρωί ξεκινήσαμε από το camping για την κορυφή Kurmychi με μεγάλο φορτίο στις πλάτες μας. Η διαδρομή αποτελεί μια αδιάκοπη απότομη ανηφόρα με μεγάλη κλίση. Με γρήγορο ρυθμό αλλά και με πολύ πίεση ανεβήκαμε από το camping (2220 μέτρα) σε 4 ώρες στην κατασκήνωση στα 3275 μέτρα, όπου στήσαμε τα αντίσκηνα. Από την χιονούρα δίπλα στις σκηνές που έλιωνε αργά παίρναμε νερό για πόση και μαγείρεμα. Το απόγευμα όλοι ανεβήκαμε κατά μικρές ομάδες μέχρι τον αυχένα με την ονομασία VCSPS σε ύψος 3693 μέτρα, μεταξύ των κορυφών Andyrchi αριστερά και Kurmychi δεξιά. Απολαύσαμε για αρκετή ώρα την απογευματινή θέα από ψηλά, για λόγους εγκλιματισμού και έπειτα αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στην κατασκήνωση για φαγητό και ξεκούραση για την αυριανή μεγάλη ανάβαση.

Δευτέρα 25-7-2005 : Αναρρίχηση στην κορυφή Kyrmychi από την δυτική πλευρά
Ο Μιχάλης μας ξυπνά πολύ νωρίς ενώ είναι νύχτα ακόμα, στις 4:30 αναχωρούμε για την κορυφή Kurmachi όλοι εκτός τον Μιχάλη το Θόδωρο και την Ειρήνη οι οποίοι θα κάνουν άλλη διαδρομή. Ανεβαίνουμε στο πέρασμα VCSPS και από εκεί, αφού αφήνουμε μέρος του εξοπλισμού, κατεβαίνουμε τις βόρειες πλαγιές του περάσματος μέχρι περίπου τα 3500 μέτρα. Κατευθυνόμενοι δεξιά μας προσεγγίζουμε την παγωμένη δυτική πλαγιά της κορυφής. Αρχίζουμε την παγοαναρρίχηση χωρισμένοι στις ακόλουθες συντροφιές, εγώ με τον Λουκά, Ο Δημήτρης με τον Βαγγέλη και οι τρεις Κρητικοί μαζί (Γιάννης, Νικόλας και Μάνος), ακολουθώντας μια άλλη πλαγιά δεξιότερα από την κύρια. Η κλίση της παγωμένης πλαγιάς είναι μεταξύ 40 και 55 μοίρες. Με το Λουκά χρησιμοποιήσαμε μόνο 5 παγόβιδες 4 για τα δύο ρελέ και μια για ενδιάμεσα, αλλά επίσης λόγω του ότι είχαμε μόνο 2 piole ο πρώτος χρησιμοποιούσε και τα δύο ενώ ο δεύτερος ανέβαινε ισορροπιστικά. Χρειάστηκαν 8 σχοινιές για να φτάσουμε στις χιονοσκεπείς πλαγιές όπου συνεχίσαμε την ανάβαση απλώς δεμένοι μεταξύ μας. Ο Δημήτρης με το Βαγγέλη ανέβαιναν λίγο πιο μακριά από εμάς και έκαναν 11 σχοινιές. Εμείς βγήκαμε πιο βόρεια σε σχέση με τους υπόλοιπους και ανεβήκαμε σε μια βραχώδης κορυφή βόρεια της Kurmychi με ύψος 4030 μέτρα από όπου συνεχίσαμε κορυφογραμμή μέχρι την κύρια Kurmychi 4045 μέτρα. Τελικά φτάσαμε στην κορυφή το μεσημέρι, λίγα λεπτά μετά τους κρητικούς και ακολούθησαν οι Δημήτρης και Βαγγέλης. Κατεβαίνοντας από την κορυφή μέσου της κλασικής διαδρομής περνώντας μια χιονούρα γλίστρησα και χτύπησα ευτυχώς ελαφρά στο χέρι, αφήνοντας ένα κόψιμο από τις πέτρες στο δεξί χέρι μου. Στις 16:00 ήμασταν πίσω στην κατασκήνωση ενώ ο καιρός χάλασε και άρχισε να βρέχει και άρχισαν να πέφτουν οι πρώτοι κεραυνοί. Αγωνία για την τύχη των υπολοίπων που είχαν παει για αναρρίχηση στην βραχώδης κορυφή MNR 3870μ μια διαδρομή 300 μέτρα, 10 σχοινιές, με βαθμό δυσκολίας V+. Τυχεροί στάθηκαν αφού γρήγορα άρχισαν την καταρρίχηση χωρίς ευτυχώς να έχουν κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα εκτός την βροχή καθ' όλη την διάρκεια της επιστροφής. Αργά το απόγευμα συναντηθήκαμε όλοι μαζί ευτυχείς στην κατασκήνωση. Ο καιρός δεν φαίνεται να φτιάχνει έτσι αποφασίσαμε την επόμενη ημέρα να κατεβούμε στο camping.

Τρίτη 26-7-2005 : Κατάβαση από την κατασκήνωση του Kurmychi στο camping
Μέχρι αργά το πρωί έβρεχε, ετοιμάσαμε τα πράγματα και με το που σταμάτησε για λίγο η βροχή αρχίσαμε βιαστικά την κατάβαση στις 10:00. Σε λίγες ώρες, αλλά με μεγάλη προσοχή λόγω του απότομου της πλαγιάς, ήμασταν πίσω στο camping. Στην καλύβα του camping όπου ήταν αναμμένο το τζάκι σταθήκαμε αρκετή ώρα για να στεγνώσουμε τα ρούχα μας και να ξεκουραστούμε. Στήνουμε ξανά τα αντίσκηνα και κάνουμε ένα ζεστό μπάνιο στις ντουζιέρες ότι καλύτερο για χαλάρωση μετά την τριήμερη προσπάθεια. Το απόγευμα κατεβήκαμε χαμηλότερα ακολουθώντας το δρόμο για 30 λεπτά μέχρι το Elbrus climbing base από φάγαμε σουβλάκια (σισλίκ) στην ταβέρνα δίπλα στο ποτάμι. Ευτυχώς η επιστροφή (ανηφοριά) έγινε με το minibus μέχρι το camping.

Κεντρική Σελίδα Προηγούμενη Σελίδα   Επόμενη Σελίδα